Drashot AI Logo
רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר: מְטַמֵּא.
Rabí Yehuda dice: Su estatus es como el de cualquier otro cadáver de ave kosher no sacrificada, y su carne vuelve ritualmente impuro a quien la traga .
אָמַר רַבִּי מֵאִיר: קַל וָחוֹמֶר; אִם נִבְלַת בְּהֵמָה, שֶׁמְּטַמְּאָה בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא – שְׁחִיטָתָהּ מְטַהֶרֶת טְרֵיפָתָהּ מִטּוּמְאָתָהּ; נִבְלַת הָעוֹף, שֶׁאֵינוֹ מְטַמֵּא בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא – אֵינוֹ דִּין שֶׁתְּהֵא שְׁחִיטָתוֹ מְטַהֶרֶת טְרֵיפָתוֹ מִטּוּמְאָתוֹ?!
Rabí Meir dijo: Mi opinión puede inferirse a fortiori. Si el cadáver de un animal transmite impureza a una persona por tocarlo y por cargarlo, y sin embargo el sacrificio de un animal lo purifica, incluso si es una tereifa, de su impureza, es decir, su sacrificio impide que asuma el estado de impureza de un cadáver, entonces con respecto a un cadáver de ave, que posee un grado menor de impureza, ya que no transmite impureza a una persona por tocarlo y por cargarlo, sino solo por tragarlo, ¿no es lógico que su sacrificio deba purificarlo, incluso si es una tereifa, de su impureza?
מָה מָצִינוּ בִּשְׁחִיטָתוֹ – שֶׁהִיא מַכְשַׁרְתָּהּ לַאֲכִילָה, וּמְטַהֶרֶת טְרֵיפָתוֹ מִטּוּמְאָתוֹ; אַף מְלִיקָתוֹ, שֶׁהִיא מַכְשַׁרְתּוֹ בַּאֲכִילָה – תְּטַהֵר טְרֵיפָתוֹ מִידֵי טוּמְאָתוֹ!
Y una vez que queda establecido que el degüello vuelve puro a un ave que es una tereifa, se puede inferir que así como encontramos con respecto a su degüello que este hace que un ave sea apta para el consumo y purifica a un ave, incluso si es una tereifa, de su impureza, así también su pellizco, que hace que una ofrenda de ave sea apta con respecto al consumo, debería purificarla, incluso si es una tereifa, de su impureza.
רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר: דַּיָּהּ כְּנִבְלַת בְּהֵמָה – שְׁחִיטָתָהּ מְטַהַרְתָּהּ, וְלֹא מְלִיקָתָהּ.
Rabí Yosei dice: Aunque se puede derivar del caso de un animal que el sacrificio ritual vuelve puro incluso a un ave que es una tereifa, esa derivación no puede extenderse al pellizcamiento ritual. La misma restricción que se aplica a toda inferencia a fortiori, a saber, que una halajá derivada por medio de una inferencia a fortiori no es más estricta que la fuente de la cual se deriva, se aplica aquí: Es suficiente que el estatus halájico del cadáver de un ave que es una tereifa sea como el de el cadáver de un animal que es una tereifa; su sacrificio ritual la vuelve pura, pero su pellizcamiento ritual no.
גְּמָ׳ וְרַבִּי מֵאִיר לָא דָּרֵישׁ ״דַּיּוֹ״?! וְהָא ״דַּיּוֹ״ דְּאוֹרָיְיתָא הוּא!
GEMARA: En la mishná, el rabino Yosei responde al rabino Meir invocando el principio de que una halakha derivada por medio de una inferencia a fortiori no es más estricta que la fuente de la cual se deriva. La Guemará pregunta: ¿Y acaso el rabino Meir no exige que las inferencias a fortiori se ajusten al principio de que es suficiente para la conclusión que surge de una inferencia a fortiori ser como su fuente? ¿Pero no es el principio: Es suficiente, etc., exigido por la ley de la Torah?
דְּתַנְיָא: מִדִּין קַל וְחוֹמֶר כֵּיצַד? ״וַיֹּאמֶר ה׳ אֶל מֹשֶׁה: וְאָבִיהָ יָרֹק יָרַק בְּפָנֶיהָ וְגוֹ׳״ – קַל וְחוֹמֶר לַשְּׁכִינָה אַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם; אֶלָּא דַּיּוֹ לַבָּא מִן הַדִּין לִהְיוֹת כַּנִּדּוֹן.
Como se enseña en una baraita: ¿Cómo se deriva de la Torah que la derivación por medio de una inferencia a fortiori es un método válido de exégesis bíblica? La Torah declara con respecto a Miriam, quien fue reprendida por Dios: "Y el Señor dijo a Moisés: Si su padre le hubiera escupido en el rostro, ¿no debería ella ocultarse avergonzada durante siete días? Sea encerrada fuera del campamento siete días" (Números 12:14). Si alguien reprendida por su padre se ocultaría avergonzada durante siete días, se podría inferir por medio de una inferencia a fortiori que alguien reprendida por la Presencia Divina debería ser encerrada fuera del campamento por catorce días. Más bien, debe decirse: Es suficiente para la conclusión que surge de una inferencia a fortiori ser como su fuente.
אָמַר רַבִּי יוֹסֵי בְּרַבִּי אָבִין: רַבִּי מֵאִיר קְרָא אַשְׁכַּח וְקָדָרֵשׁ –
Rabí Yosei, hijo de Rabí Avin, dijo: Rabí Meir en efecto exige que las inferencias a fortiori se ajusten a este principio. Pero en realidad no deduce su opinión por medio de a fortiori; más bien, encontró un versículo y lo interpretó.
״זֹאת תּוֹרַת הַבְּהֵמָה וְהָעוֹף״ – וְכִי בְּאֵיזוֹ תּוֹרָה שָׁוְותָה בְּהֵמָה לְעוֹף וְעוֹף לִבְהֵמָה? בְּהֵמָה מְטַמְּאָה בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא, עוֹף אֵינוֹ מְטַמֵּא בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא! עוֹף מְטַמֵּא בְּגָדִים אַבֵּית הַבְּלִיעָה, בְּהֵמָה אֵינָהּ מְטַמְּאָה בְּגָדִים אַבֵּית הַבְּלִיעָה!
La Torah establece, con respecto a la impureza de los cadáveres de animales no sacrificados: “Esta es la ley de la bestia y del ave” (Levítico 11:46), indicando que ambos son de algún modo equiparados. Pero, ¿con respecto a qué ley una bestia es igual a un ave y un ave es igual a una bestia? Las halakhot de impureza ritual que rigen a los animales y a las aves no son comparables; un animal transmite impureza por contacto y por transporte, mientras que un ave no transmite impureza ni por contacto ni por transporte. Además, un ave vuelve las vestiduras de quien la traga ritualmente impuras cuando está en la garganta; en cambio, un animal no vuelve las vestiduras de quien lo traga ritualmente impuras cuando está en la garganta.
אֶלָּא לוֹמַר לָךְ: מָה בְּהֵמָה – דָּבָר שֶׁמַּכְשִׁירָהּ לַאֲכִילָה, מְטַהֵר טְרֵיפָתָהּ מִטּוּמְאָתָהּ; אַף עוֹף – דָּבָר שֶׁמַּכְשִׁירוֹ בַּאֲכִילָה, מְטַהֵר טְרֵיפָתוֹ מִטּוּמְאָתוֹ.
Más bien, este versículo sirve para decirte que, así como con respecto a un animal, aquello que lo hace apto para el consumo, es decir, el sacrificio ritual, lo purifica, incluso cuando es una tereifa, de su impureza, así también con respecto a un ave, aquello que la hace apta para el consumo, es decir, tanto el sacrificio ritual de un ave no consagrada como el pellizco de la nuca de una ofrenda de ave, purifica a un ave, incluso si es una tereifa, de su impureza.
וְרַבִּי יְהוּדָה מַאי טַעְמָא? קְרָא אַשְׁכַּח וְקָדָרֵשׁ: ״נְבֵלָה טְרֵפָה״. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה: טְרֵפָה לָמָּה נֶאֶמְרָה? אִם טְרֵיפָה חַיָּה – הֲרֵי נְבֵילָה אֲמוּרָה! אִם טְרֵיפָה אֵינָהּ חַיָּה – הֲרֵי הִיא בִּכְלַל נְבֵילָה! אֶלָּא לְהָבִיא טְרֵיפָה שֶׁשְּׁחָטָהּ, שֶׁמְּטַמְּאָה.
§ La Guemará pregunta: ¿Y cuál es el razonamiento de Rabí Yehuda, quien sostiene que un ave que es tereifa transmite impureza incluso cuando ha sido sacrificada ritualmente? Él también encontró un versículo y lo interpretó. La Torah declara con respecto a la impureza ritual de los cadáveres de aves kosher: “Y toda persona que coma un cadáver, o una tereifa… será impura hasta la noche” (Levítico 17:15). Rabí Yehuda dijo: ¿Por qué fue mencionado el caso de una tereifa? Si el versículo se refiere a una tereifa viva, no debería ser impura, ya que se menciona el término “un cadáver”, lo que indica que, para transmitir impureza, el ave debe estar muerta. Si se refiere a una tereifa que no está viva, sino que ha muerto por sus heridas, esta entra dentro de la categoría de cadáver. Más bien, la palabra tereifa está escrita para incluir una tereifa que uno sacrificó antes de que tuviera la oportunidad de morir por sí sola, para enseñar que transmite impureza ritual como un cadáver.
אֲמַר לֵיהּ רַב שֵׁיזְבִי: אֶלָּא מֵעַתָּה, דִּכְתִיב: ״וְחֵלֶב נְבֵלָה וְחֵלֶב טְרֵפָה״ –
Rav Sheizevi dijo al Sabio que sugirió esta fuente para la opinión de Rabbi Yehuda: Si es así, se debería interpretar otro versículo de la misma manera, como está escrito: “Y la grasa de un cadáver, y la grasa de una tereifa, podrá usarse para cualquier otro servicio” (Levítico 7:24), lo que significa que, aunque la carne de un cadáver transmite impureza ritual, aquellas grasas que estarían prohibidas incluso si el animal hubiera sido sacrificado no transmiten impureza.
הָתָם נָמֵי נֵימָא: אִם טְרֵיפָה חַיָּה – הֲרֵי נְבֵילָה אֲמוּרָה, אִם טְרֵיפָה אֵינָהּ חַיָּה – הֲרֵי הִיא בִּכְלַל נְבֵילָה! אֶלָּא לְהָבִיא טְרֵיפָה שֶׁשְּׁחָטָהּ, שֶׁחֶלְבָּהּ טָהוֹר. מִכְּלָל דְּהִיא מְטַמְּאָה?
También allí digamos, interpretando el versículo de acuerdo con la lógica de Rabí Yehuda: ¿Por qué se enuncia el caso de una tereifa? Si se refiere a una tereifa viva, el caso es superfluo, pues ya se enuncia “una carcasa”. Dado que la grasa prohibida de una carcasa es pura, obviamente la de un animal vivo también es pura. Si se refiere a una tereifa que no está viva, sino que más bien murió por sus heridas, queda incluida dentro de la categoría de “una carcasa”, y asimismo no hace falta mencionarla. Más bien, la palabra “tereifa” está escrita para incluir una tereifa que fue sacrificada ritualmente, para enseñar que su grasa prohibida es pura. Por inferencia, entonces se debería concluir que su carne sí imparte impureza.
וְהָאָמַר רַב יְהוּדָה אָמַר רַב, וְאָמְרִי לַהּ בְּמַתְנִיתָא תָּנָא: ״וְכִי יָמוּת מִן הַבְּהֵמָה״ – מִקְצָת בְּהֵמָה מְטַמְּאָה, מִקְצָת בְּהֵמָה אֵינָהּ מְטַמְּאָה. וְאֵיזוֹ זוֹ? זוֹ טְרֵיפָה שֶׁשְּׁחָטָהּ!
Pero, ¿acaso Rav Yehuda no dice que Rav dice, y algunos dicen que fue enseñado en una baraita: El versículo relativo a la impureza de los cadáveres de animales dice: “Y si algún animal, del cual podéis comer, muere, quien toque su cadáver será impuro” (Levítico 11:39)? La palabra “algún” enseña que algunos animales transmiten impureza y algunos animales no transmiten impureza. ¿Y qué es eso que no transmite impureza? Es una tereifa que fue sacrificada ritualmente. Y si incluso su carne no transmite impureza, la palabra tereifa no es necesaria para enseñar que su grasa prohibida es pura.
אֶלָּא טְרֵיפָה מִיבְּעֵי לֵיהּ – לְמַעוֹטֵי טְמֵאָה; מִי שֶׁיֵּשׁ בְּמִינָהּ טְרֵיפָה, יָצְתָה זוֹ שֶׁאֵין בְּמִינָהּ טְרֵיפָה.
Más bien, la palabra tereifa en el versículo relativo a la grasa prohibida (Levítico 7:24) es necesaria para excluir a los animales no kosher de la halakha del versículo y enseñar que su grasa prohibida es impura. La palabra indica que solo la grasa prohibida de aquellas carroñas cuyas especies están sujetas a la halakha de tereifa, es decir, las de animales kosher, transmite impureza. La grasa prohibida de la carroña de un animal no kosher queda excluida, ya que la halakha de tereifa no se aplica a su especie. El estatus de tereifa es irrelevante para un animal no kosher, ya que su consumo está prohibido en cualquier caso.
הָכָא נָמֵי – לְמַעוֹטֵי עוֹף טָמֵא, שֶׁאֵין בְּמִינוֹ טְרֵיפָה!
También aquí, la palabra tereifa en el versículo relativo a la impureza de los cadáveres de aves kosher (Levítico 17:15) debe interpretarse como excluyendo de la impureza ritual el cadáver de un ave no kosher, ya que la halakha de tereifa no se aplica a su especie. Por lo tanto, este versículo no puede servir como fuente para la opinión de Rabí Yehuda con respecto a la impureza de un ave sacrificada que es tereifa.
עוֹף טָמֵא לְרַבִּי יְהוּדָה – מִנְּבֵילָה נָפְקָא לֵיהּ.
La Guemará responde: Según Rabí Yehuda, la halakha de que el cadáver de un ave no kosher no transmite impureza se deriva de la expresión “un cadáver” tal como aparece en otro lugar.
דְּתַנְיָא, רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר: יָכוֹל תְּהֵא נִבְלַת עוֹף טָמֵא מְטַמְּאָה בְּגָדִים אַבֵּית הַבְּלִיעָה? תַּלְמוּד לוֹמַר: ״נְבֵלָה וּטְרֵפָה לֹא יֹאכַל״ – מִי שֶׁאִיסּוּרוֹ מִשּׁוּם בַּל תֹּאכַל נְבֵילָה; יָצָא זֶה, שֶׁאֵין אִיסּוּרוֹ מִשּׁוּם בַּל תֹּאכַל נְבֵילָה אֶלָּא מִשּׁוּם בַּל תֹּאכַל טָמֵא.
Como se enseña en una baraita que Rabí Yehuda dice: Uno podría haber pensado que el cadáver de un ave no kosher vuelve impuras ritualmente las vestiduras de quien la traga cuando está en la garganta. Pero el versículo declara, con respecto a la impureza de los cadáveres de aves: “Cadáver, o una tereifa, no comerá” (Levítico 22:8). Este tipo de impureza se aplica solo a aquellas aves que están prohibidas específicamente debido a la prohibición: No comerás cadáver, es decir, aves kosher que murieron sin sacrificio ritual. Este cadáver de un ave no kosher queda excluido, y no es impuro, ya que está prohibido no debido a la prohibición: No comerás cadáver, sino más bien debido a la prohibición: No comerás un ave no kosher, para volverte impuro con ella. En consecuencia, la palabra tereifa en el versículo antes mencionado (Levítico 17:15) enseña que una tereifa sacrificada transmite impureza ritual, como se planteó originalmente.

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria