Drashot AI Logo
כְּאִילּוּ קָדוֹשׁ שָׁרוּי בְּתוֹךְ מֵעָיו, שֶׁנֶּאֱמַר: ״בְּקִרְבְּךָ קָדוֹשׁ וְלֹא אָבוֹא בְּעִיר״! לָא קַשְׁיָא: הָא — דְּמָצֵי לְצַעוֹרֵי נַפְשֵׁיהּ, הָא — דְּלָא מָצֵי לְצַעוֹרֵי נַפְשֵׁיהּ.
como si un objeto sagrado estuviera inmerso en sus entrañas, al cual no puede dañar, como está dicho: “Lo sagrado está en medio de ti; y no entraré en la ciudad” (Oseas 11:9). Esta declaración indica que está prohibido imponerse un ayuno. La Guemará responde: Esto no es difícil. Esta primera resolución, que quien ayuna es sagrado, se refiere a un caso en el que puede afligirse sin causarse daño corporal. Aquella segunda resolución, que uno no debe cargar excesivamente su cuerpo, trata de una situación cuando no puede afligirse evitando todo daño, y aun así procede a ayunar.
רֵישׁ לָקִישׁ אָמַר: נִקְרָא חָסִיד, שֶׁנֶּאֱמַר: ״גֹּמֵל נַפְשׁוֹ אִישׁ חָסֶד וְעֹכֵר שְׁאֵרוֹ וְגוֹ׳״. אָמַר רַב שֵׁשֶׁת: הַאי בַּר בֵּי רַב דְּיָתֵיב בְּתַעֲנִיתָא — לֵיכוֹל כַּלְבָּא לְשֵׁירוּתֵיהּ.
Reish Lakish dijo: Quien ayuna es llamado piadoso, como está dicho: “El hombre piadoso hace bien [gomel] a su propia alma; pero el que aflige su propia carne es cruel” (Proverbios 11:17). El verbo gomel también puede significar destete, o abstinencia de placer innecesario. En consecuencia, Reish Lakish deriva de este versículo que quien se abstiene de comida es llamado piadoso. Del mismo modo, Rav Sheshet dijo: Este estudiante de una academia de Torah que permanece en observancia de un ayuno ha dejado que un perro coma su porción. Dado que su ayuno lo debilita y le impide estudiar Torah, se considera como si un perro hubiera comido su comida, ya que el estudiante no obtuvo ningún beneficio de ella.
אָמַר רַב יִרְמְיָה בַּר אַבָּא: אֵין תַּעֲנִית צִיבּוּר בְּבָבֶל אֶלָּא תִּשְׁעָה בְּאָב בִּלְבַד. אָמַר רַב יִרְמְיָה בַּר אַבָּא אָמַר רֵישׁ לָקִישׁ: אֵין תַּלְמִיד חָכָם רַשַּׁאי לֵישֵׁב בְּתַעֲנִית, מִפְּנֵי שֶׁמְּמַעֵט בִּמְלֶאכֶת שָׁמַיִם.
Rav Yirmeya bar Abba dijo: No hay ayuno comunitario completamente estricto en Babilonia, excepto solo el Nueve de Av. Todos los demás ayunos, incluso aquellos que son fijos y rutinarios para la comunidad, se tratan como ayunos individuales, tanto con respecto a las costumbres del ayuno mismo como a las halakhot de quién está obligado a ayunar. Rav Yirmeya bar Abba dijo que Reish Lakish dijo: A un erudito de la Torah no se le permite participar en la observancia de un ayuno, debido a que su ayuno reduce su fuerza para el servicio celestial del estudio de la Torah y las mitzvot.
אוֹכְלִין וְשׁוֹתִין מִשֶּׁחָשֵׁיכָה כּוּ׳. אָמַר רַבִּי זְעֵירָא אָמַר רַב הוּנָא: יָחִיד שֶׁקִּיבֵּל עָלָיו תַּעֲנִית, אֲפִילּוּ אָכַל וְשָׁתָה כׇּל הַלַּיְלָה — לְמָחָר הוּא מִתְפַּלֵּל תְּפִילַּת תַּעֲנִית. לָן בְּתַעֲנִיתוֹ — אֵינוֹ מִתְפַּלֵּל שֶׁל תַּעֲנִית.
§ La mishná enseñó que durante la primera serie de ayunos comen y beben después del anochecer, y comienzan a ayunar por la mañana. Rabí Zeira dijo que Rav Huna dijo: Con respecto a un individuo que asumió un ayuno sobre sí mismo, incluso si comió y bebió toda la noche, al día siguiente recita en la Amidá la plegaria de ayuno, que comienza: Respóndenos en el día de nuestro ayuno. Si, después de completar su ayuno, durmió en su ayuno, es decir, continuó ayunando durante toda la noche, no recita la plegaria de ayuno a la mañana siguiente.
אָמַר רַב יוֹסֵף: מַאי קָסָבַר רַב הוּנָא? סְבִירָא לֵיהּ: אֵין מִתְעַנִּין לְשָׁעוֹת, אוֹ דִלְמָא: מִתְעַנִּין לְשָׁעוֹת — וְהַמִּתְעַנֶּה לְשָׁעוֹת אֵינוֹ מִתְפַּלֵּל תְּפִלַּת תַּעֲנִית?
Rav Yosef dijo: ¿Qué sostiene Rav Huna al respecto? ¿Sostiene él que no se ayuna por solo unas pocas horas, es decir, que los ayunos que no duran desde el amanecer hasta la caída de la noche no se consideran ayunos en absoluto, y por lo tanto esas horas adicionales de la noche no forman parte de su ayuno, o quizás sostiene que sí se ayuna por unas pocas horas, pero quien ayuna por unas pocas horas no recita la oración de ayuno?
אֲמַר לֵיהּ אַבָּיֵי: לְעוֹלָם קָסָבַר רַב הוּנָא מִתְעַנִּין לְשָׁעוֹת, וְהַמִּתְעַנֶּה לְשָׁעוֹת מִתְפַּלֵּל תְּפִלַּת תַּעֲנִית. וְשָׁאנֵי הָכָא, דְּאִיכָּא שָׁעוֹת דְּלֵילְיָא דְּלָא קַבֵּיל עֲלֵיהּ מֵעִיקָּרָא.
Abaye dijo a Rav Yosef: En realidad, Rav Huna sostiene que sí se ayuna por horas, y quien ayuna durante unas horas recita la oración de ayuno. Pero aquí es diferente, ya que hay horas de la noche que él no asumió sobre sí desde el principio. Dado que uno debe asumir de antemano un ayuno individual, si simplemente continúa su ayuno hasta entrada la noche, esas horas adicionales no forman parte de su obligación, y por lo tanto no añade la oración especial de ayuno, Aneinu, a la mañana siguiente.
מָר עוּקְבָא אִיקְּלַע לְגִינְזַק, בְּעוֹ מִינֵּיהּ: מִתְעַנִּין לְשָׁעוֹת אוֹ אֵין מִתְעַנִּין לְשָׁעוֹת? לָא הֲוָה בִּידֵיהּ. קַנְקַנִּין שֶׁל נׇכְרִים, אֲסוּרִין אוֹ מוּתָּרִין? לָא הֲוָה בִּידֵיהּ. בַּמֶּה שִׁימֵּשׁ מֹשֶׁה כׇּל שִׁבְעַת יְמֵי הַמִּלּוּאִים? לָא הֲוָה בִּידֵיהּ.
§ La Guemará relata: Mar Ukva llegó a la ciudad de Ginzak. Los habitantes de Ginzak, entre otros asuntos, le preguntaron tres cuestiones cuyas respuestas él no sabía: Primero, ¿se ayuna por horas, o no se ayuna por horas? Mar Ukva no tenía una respuesta disponible de inmediato. Segundo, las jarras de barro pertenecientes a gentiles, que han sido usadas para almacenar vino, ¿quedan permanentemente prohibidas, o pueden hacerse permitidas? Él no tenía una respuesta disponible de inmediato. En tercer lugar, ¿con qué vestimentas sirvió Moisés durante los siete días de inauguración, como sacerdote oficiante cuando Aarón y sus hijos fueron iniciados en el sacerdocio? Una vez más, no tenía una respuesta disponible de inmediato.
אֲזַל וּשְׁאֵיל בֵּי מִדְרְשָׁא. אֲמַרוּ לֵיהּ, הִלְכְתָא: מִתְעַנִּין לְשָׁעוֹת, וּמִתְפַּלְּלִין תְּפִלַּת תַּעֲנִית, וְהִלְכְתָא: קַנְקַנִּין שֶׁל נׇכְרִים, לְאַחַר שְׁנֵים עָשָׂר חֹדֶשׁ — מוּתָּרִין. בַּמֶּה שִׁימֵּשׁ מֹשֶׁה כׇּל שִׁבְעַת יְמֵי הַמִּלּוּאִים — בְּחָלוּק לָבָן. רַב כָּהֲנָא מַתְנֵי: בְּחָלוּק לָבָן שֶׁאֵין לוֹ אִימְּרָא.
Mar Ukva fue y preguntó estas cuestiones en la sala de estudio. Le dijeron: La halajá es: Se ayuna por horas, y incluso reza la oración de ayuno. Y la halajá es que las jarras pertenecientes a gentiles están permitidas después de no haber sido usadas en absoluto durante doce meses. Finalmente, ¿con qué vestiduras sirvió Moisés durante los siete días de inauguración? No sirvió con su propia ropa, ni con las vestiduras sacerdotales regulares, sino con un manto blanco especial. Rav Kahana enseñó: Moisés sirvió con un manto blanco que no tiene dobladillo.
אָמַר רַב חִסְדָּא:
Rav Ḥisda dijo:

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria