חֲדָא מִינַּיְיהוּ בַּטּוֹלֵי מְבַטֵּיל, קָא מַשְׁמַע לַן. אָמַר רַב יוֹסֵף אָמַר רַב יְהוּדָה אָמַר שְׁמוּאֵל: הֲלָכָה כְּרַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן יַעֲקֹב. אֲמַר לֵיהּ אַבָּיֵי: הֲלָכָה, מִכְּלָל דִּפְלִיגִי. אֲמַר לֵיהּ: מַאי נָפְקָא לָךְ מִינַּהּ? אֲמַר לֵיהּ: גְּמָרָא גְּמוֹר זְמוֹרְתָּא תְּהֵא?!
que uno de los nudos se desata, porque puede permitir que el animal salga, aunque con dificultad, después de desatar un nudo; por lo tanto, esto nos enseña que ambos se consideran nudos temporales, y está permitido atarlos. Rav Yosef dijo que Rav Yehuda dijo que Shmuel dijo: La halakha es conforme a la opinión de Rabbi Eliezer ben Ya’akov. Abaye le dijo a Rav Yosef: Si dictaminas la halakha de acuerdo con su opinión, ¿significa eso, por inferencia, que los Rabinos discrepan, o quizá no hay disputa y todos aceptan la opinión de Rabbi Eliezer ben Ya’akov? Rav Yosef le dijo: ¿Qué diferencia te hace si los Rabinos discrepan o no? En cualquier caso, la halakha es conforme a la opinión de Rabbi Eliezer ben Ya’akov. Abaye respondió a Rav Yosef usando una expresión popular: ¿Es simplemente aprender la lección, dejar que sea como una canción? En otras palabras, ¿basta con repetir mecánicamente el dictamen halájico? Más bien, es necesario examinar el asunto para comprenderlo, aunque ello no produzca una diferencia halájica práctica.
מַתְנִי׳ קוֹשְׁרִין דְּלִי בְּפָסִקְיָא, אֲבָל לֹא בְּחֶבֶל. רַבִּי יְהוּדָה מַתִּיר. כְּלָל אָמַר רַבִּי יְהוּדָה: כׇּל קֶשֶׁר שֶׁאֵינוֹ שֶׁל קַיָּימָא — אֵין חַיָּיבִין עָלָיו.
MISHNÁ:Se puede atar un cubo con un cinturón en Shabat, ya que ciertamente no lo dejará atado al cubo, y por lo tanto no es un nudo permanente. Pero no se puede atar un cubo con una cuerda. Rabí Yehuda lo permite. Rabí Yehuda enunció un principio: Con respecto a cualquier nudo que no sea permanente, no se es responsable por atarlo.
גְּמָ׳ חֶבֶל דְּמַאי? אִי לֵימָא חֶבֶל דְּעָלְמָא, רַבִּי יְהוּדָה מַתִּיר? קֶשֶׁר שֶׁל קַיָּימָא הוּא! אֶלָּא חֶבֶל דְּגַרְדִּי. לְמֵימְרָא דְּרַבָּנַן סָבְרִי גָּזְרִינַן חֶבֶל דְּגַרְדִּי אַטּוּ חֶבֶל דְּעָלְמָא, וְרַבִּי יְהוּדָה סָבַר לָא גָּזְרִינַן?
GUEMARÁ: Aprendimos en la mishná que, según el primer tanna, está prohibido atar una cuerda a un cubo en Shabat, y Rabí Yehuda lo permite. La Guemará pregunta: ¿Una cuerda de qué tipo? Si dices que se refiere a una cuerda común, ¿acaso Rabí Yehuda permite hacerlo? Es un nudo permanente. Más bien, se refiere a una cuerda de tejedor; como el tejedor la necesita para su trabajo, la desatará después de Shabat. La Guemará pregunta: ¿Quiere decir esto que los Sabios sostienen que decretamos, prohibiendo una cuerda de tejedor debido a una cuerda común, y Rabí Yehuda sostiene que no decretamos?
וּרְמִינְהוּ: חֶבֶל דְּלִי שֶׁנִּפְסַק לֹא יְהֵא קוֹשְׁרוֹ אֶלָּא עוֹנְבוֹ. וְרַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר: כּוֹרֵךְ עָלָיו פּוּנְדָּא אוֹ פָּסִקְיָא, וּבִלְבַד שֶׁלֹּא יַעַנְבֶנּוּ.
La Guemará plantea una contradicción de lo que fue enseñado en una baraita: Con respecto a la cuerda de un cubo que se rompió en Shabat, no se la puede atar con un nudo regular; más bien, él puede hacer un lazo. Y Rabí Yehuda dice: Se puede envolver alrededor de ella un cinturón hueco o una faja, siempre que no lo ate en forma de lazo.
קַשְׁיָא דְּרַבִּי יְהוּדָה אַדְּרַבִּי יְהוּדָה, קַשְׁיָא דְּרַבָּנַן אַדְּרַבָּנַן.
Esto es difícil, pues hay una contradicción entre una declaración de Rabí Yehuda y otra declaración de Rabí Yehuda, ya que en la baraita él decretó una prohibición de atar un lazo debido a atar un nudo, mientras que en la mishná no decretó nada. Y esto también es difícil, pues hay una contradicción entre una declaración de los Rabinos y otra declaración de los Rabinos, ya que en la baraita no decretan un decreto y en la mishná sí decretan un decreto.
דְּרַבָּנַן אַדְּרַבָּנַן לָא קַשְׁיָא: חֶבֶל בְּחֶבֶל — מִיחַלַּף. עֲנִיבָה בִּקְשִׁירָה — לָא מִיחַלְּפָא. דְּרַבִּי יְהוּדָה אַדְּרַבִּי יְהוּדָה לָא קַשְׁיָא: הָתָם — לָא מִשּׁוּם דְּמִיחַלְּפָא עֲנִיבָה בִּקְשִׁירָה, אֶלָּא עֲנִיבָה גּוּפָהּ קְשִׁירָה הִיא.
La Guemará responde: La contradicción entre una declaración de los Rabinos y la otra declaración de los Rabinos no es difícil, ya que ellos sostienen que una cuerda puede confundirse con otra cuerda. Por lo tanto, los Rabinos decretaron la prohibición de una cuerda de tejedor, porque si estuviera permitida, uno podría equivocadamente llegar a atar una cuerda común. Sin embargo, un lazo no se confunde con un nudo, y por lo tanto no decretaron una prohibición sobre un lazo. La contradicción entre una declaración de Rabí Yehuda y la otra declaración de Rabí Yehuda no es difícil, ya que allí, donde él prohibió atar un lazo, no es porque un lazo pueda confundirse con un nudo, sino porque, en su opinión, un lazo en sí mismo es un verdadero nudo y no está prohibido debido a un decreto.
אָמַר רַבִּי אַבָּא אָמַר רַב חִיָּיא בַּר אָשֵׁי אָמַר רַב: מֵבִיא אָדָם חֶבֶל מִתּוֹךְ בֵּיתוֹ, וְקוֹשְׁרוֹ בַּפָּרָה וּבָאֵיבוּס אֵיתִיבֵיהּ רַבִּי אַחָא אֲרִיכָא דְּהוּא רַבִּי אַחָא בַּר פָּפָּא לְרַבִּי אַבָּא: חֶבֶל שֶׁבָּאֵיבוּס — קוֹשְׁרוֹ בַּפָּרָה, וְשֶׁבַּפָּרָה — קוֹשְׁרוֹ בָּאֵיבוּס, וּבִלְבַד שֶׁלֹּא יָבִיא חֶבֶל מִתּוֹךְ בֵּיתוֹ וְיִקְשׁוֹר בַּפָּרָה וּבָאֵיבוּס! הָתָם — חֶבֶל דְּעָלְמָא הָכָא חֶבֶל דְּגַרְדִּי.
Rabí Abba dijo que Rav Ḥiyya bar Ashi dijo que Rav dijo: Una persona puede traer una cuerda desde dentro de su casa en Shabat y atar un extremo de ella a una vaca y el otro extremo a un pesebre. Eso no se considera un nudo permanente, porque ciertamente desatará la cuerda. Rabí Aḥa Arikha, a quien apodaban Rabí Aḥa el Largo debido a su altura, quien es también llamado Rabí Aḥa bar Pappa, planteó una objeción a Rabí Abba a partir de la baraita: Con respecto a una cuerda que está atada al pesebre, se la puede atar a una vaca, y una cuerda que está atada a la vaca se la puede atar al pesebre, siempre que no se traiga una cuerda desde dentro de su casa y se la ate a la vaca y al pesebre. La Guemará responde: Allí, donde lo permitieron, se refiere a una cuerda de tejedor, que ciertamente será desatada.
אָמַר רַב יְהוּדָה אָמַר שְׁמוּאֵל: כְּלֵי קִיוָּאֵי מוּתָּר לְטַלְטְלָן בְּשַׁבָּת. בְּעוֹ מִינֵּיהּ מֵרַב יְהוּדָה: כּוֹבֶד הָעֶלְיוֹן וְכוֹבֶד הַתַּחְתּוֹן מַהוּ? אִין וְלָאו וְרַפְיָא בִּידֵיהּ. אִיתְּמַר אָמַר רַב נַחְמָן אָמַר שְׁמוּאֵל: כְּלֵי קִיוָּאֵי מוּתָּר לְטַלְטְלָן בְּשַׁבָּת, אֲפִילּוּ כּוֹבֶד הָעֶלְיוֹן וְכוֹבֶד הַתַּחְתּוֹן, אֲבָל לֹא אֶת הָעַמּוּדִים.
Rav Yehuda dijo que Shmuel dijo: Las herramientas del tejedor pueden moverse en Shabat. Plantearon un dilema ante Rav Yehuda: ¿Cuál es la norma con respecto a la viga superior y la viga inferior del telar del tejedor? ¿Se aplica también a ellas esta lenidad? Rav Yehuda no dio una respuesta clara. Dijo: Sí y no, y el asunto le resultaba incierto. Se declaró: Rav Naḥman dijo que Shmuel dijo: Las herramientas del tejedor pueden moverse en Shabat, incluso la viga superior y la viga inferior, pero no los postes.
אֲמַר לֵיהּ רָבָא לְרַב נַחְמָן: מַאי שְׁנָא עַמּוּדִים דְּלָא? אִילֵּימָא דְּקָעָבֵיד גּוּמּוֹת, גּוּמּוֹת מִמֵּילָא קָא הָוְיָין, דִּתְנַן: הַטּוֹמֵן לֶפֶת וּצְנוֹנוֹת תַּחַת הַגֶּפֶן, אִם מִקְצָת עָלָיו מְגוּלִּין — אֵינוֹ חוֹשֵׁשׁ לֹא מִשּׁוּם כִּלְאַיִם, וְלֹא מִשּׁוּם שְׁבִיעִית, וְלֹא מִשּׁוּם מַעֲשֵׂר, וְנִיטָּלִין בְּשַׁבָּת.
Rava dijo a Rav Naḥman: ¿Qué tienen de diferente los postes, para que no se permita transportarlos? Si decimos que es porque uno hace agujeros al sacar el poste de la tierra, los agujeros se producen por sí solos y eso no está prohibido, como aprendimos en una mishná: Con respecto a quien guarda un nabo o un rábano en la tierra debajo de una vid para conservarlo, si algunas de sus hojas estaban expuestas, de modo que fuera posible agarrar el nabo o el rábano y sacarlo de la tierra, no debe preocuparse ni por especies diversas, es decir, que haya violado la prohibición de plantar cultivos alimentarios en un viñedo, ya que no hubo intención de plantarlos, ni por la preocupación de haber violado la prohibición de trabajar la tierra durante el Año Sabático, ni por los diezmos, es decir, que se considerara como si lo hubiera recogido de la tierra y por lo tanto estuviera obligado a diezmarlo, y pueden sacarse de la tierra en Shabat. Aparentemente, los rabinos no prohíben hacerlo por preocupación de que con ello uno llegue a crear un agujero.
בְּשָׂדֶה — לָא אָתֵי לְאַשְׁווֹיֵי גּוּמּוֹת, הָכָא בְּבַיִת — אָתֵי לְאַשְׁווֹיֵי גּוּמּוֹת. בְּעָא מִינֵּיהּ רַבִּי יוֹחָנָן מֵרַבִּי יְהוּדָה בַּר לֵיוַאי: כְּלֵי קִיוָּאֵי, כְּגוֹן כּוֹבֶד הָעֶלְיוֹן וְכוֹבֶד הַתַּחְתּוֹן, מַהוּ לְטַלְטְלָן בְּשַׁבָּת? אֲמַר לֵיהּ: אֵין מְטַלְטְלִין. מַה טַּעַם? לְפִי שֶׁאֵין נִיטָּלִין.
Rav Naḥman le respondió: Los casos no son comparables. En un campo uno no llegará a rellenar hoyos; sin embargo, aquí, donde los hoyos se crean en la casa, la preocupación es que uno pueda llegar a alisar los hoyos. Por lo tanto, los rabinos lo prohibieron. Rabbi Yoḥanan planteó un dilema ante Rabbi Yehuda bar Liva’ei: Con respecto a las herramientas del tejedor, como la viga superior y la viga inferior del telar, ¿cuál es la norma en cuanto a transportarlas en Shabat? Rabbi Yehuda le dijo: No se pueden transportar. Rabbi Yoḥanan le preguntó: ¿Cuál es la razón de esto? Rabbi Yehuda bar Liva’ei respondió: Porque no se suelen transportar ni siquiera durante la semana, ya que son extremadamente pesadas y se consideran fijas en su lugar. Por lo tanto, los Sabios prohibieron transportarlas en Shabat.
מַתְנִי׳ מְקַפְּלִין אֶת הַכֵּלִים אֲפִילּוּ אַרְבָּעָה וַחֲמִשָּׁה פְּעָמִים, וּמַצִּיעִין אֶת הַמִּטּוֹת מִלֵּילֵי שַׁבָּת לְשַׁבָּת, אֲבָל לֹא מִשַּׁבָּת לְמוֹצָאֵי שַׁבָּת. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר: מְקַפְּלִין אֶת הַכֵּלִים, וּמַצִּיעִין אֶת הַמִּטּוֹת מִיּוֹם הַכִּיפּוּרִים לְשַׁבָּת. וְחֶלְבֵי שַׁבָּת קְרֵיבִין בְּיוֹם הַכִּיפּוּרִים, אֲבָל לֹא שֶׁל יוֹם הַכִּפּוּרִים בְּשַׁבָּת. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר: לֹא שֶׁל שַׁבָּת קְרֵיבִין בְּיוֹם הַכִּיפּוּרִים, וְלֹא שֶׁל יוֹם הַכִּיפּוּרִים קְרֵיבִין בְּשַׁבָּת.
MISHNÁ:Se pueden doblar las prendas después de quitárselas incluso cuatro o cinco veces, y se pueden hacer las camas desde la noche de Shabat en preparación para el Shabat de día, pero no desde Shabat en preparación para la conclusión de Shabat, ya que no se puede realizar en Shabat una acción que constituya preparación para un día de semana. Rabí Yishmael dice: Se pueden doblar las prendas y hacer las camas desde Yom Kipur en preparación para el Shabat si Yom Kipur cae en viernes. Y las grasas de las ofrendas que fueron sacrificadas en Shabat se ofrecen en Yom Kipur, pero no las de Yom Kipur en Shabat, porque la santidad de Shabat es mayor que la santidad de Yom Kipur. Rabí Akiva dice: Ni las grasas de las ofrendas sacrificadas en Shabat se ofrecen en Yom Kipur, ni las de Yom Kipur se ofrecen en Shabat.
גְּמָ׳ אָמְרִי דְּבֵי רַבִּי יַנַּאי: לֹא שָׁנוּ אֶלָּא בְּאָדָם אֶחָד, אֲבָל בִּשְׁנֵי בְּנֵי אָדָם — לֹא. וּבְאָדָם אֶחָד נָמֵי לָא אֲמַרַן אֶלָּא בַּחֲדָשִׁים, אֲבָל בִּישָׁנִים — לָא. וָחֳדָשִׁים נָמֵי לָא אֲמַרַן אֶלָּא בִּלְבָנִים, אֲבָל בִּצְבוּעִים — לָא. וְלָא אֲמַרַן אֶלָּא שֶׁאֵין לוֹ לְהַחֲלִיף, אֲבָל יֵשׁ לוֹ לְהַחֲלִיף — לָא.
GEMARA: Los Sabios en la escuela del rabino Yanai dijeron: Solo enseñaron que está permitido cuando una persona está doblando las prendas sola en Shabat; sin embargo, cuando dos personas están doblando las prendas juntas, no, no pueden hacerlo, porque cuando dos personas doblan prendas eso equivale a reparar la prenda. Y con respecto a cuando una sola persona está doblando las prendas, solo dijimos que está permitido cuando está doblando una prenda nueva, que es apta para usarse incluso si no hubiera sido doblada; sin embargo, con respecto a las prendas viejas, no, no puede hacerlo. Y con respecto a las prendas nuevas, solo dijimos que se pueden doblar las prendas cuando son blancas; sin embargo, cuando son de color, no, no se puede hacerlo. Y con respecto a las prendas blancas, solo dijimos que está permitido doblarlas en Shabat cuando uno no tiene prendas a las que uno podría cambiarse; sin embargo, si uno tiene otras prendas a las que podría cambiarse, no puede doblarlas.
תָּנָא: שֶׁל בֵּית רַבָּן גַּמְלִיאֵל לֹא הָיוּ מְקַפְּלִים כְּלֵי לָבָן שֶׁלָּהֶן, מִפְּנֵי שֶׁהָיָה לָהֶן לְהַחֲלִיף. אָמַר רַב הוּנָא: אִם יֵשׁ לוֹ לְהַחֲלִיף — יַחֲלִיף, וְאִם אֵין לוֹ לְהַחֲלִיף — יְשַׁלְשֵׁל בִּבְגָדָיו. מַתְקִיף לַהּ רַב סָפְרָא: וְהָא מִיתְחֲזֵי כְּרָמוּת רוּחָא. כֵּיוָן דְּכׇל יוֹמָא לָא קָעָבֵיד, וְהָאִידָּנָא הוּא דְּקָא עָבֵיד — לָא מִיתְחֲזֵי כְּרָמוּת רוּחָא.
Y se enseñó en la Tosefta: Los miembros de la casa de Rabban Gamliel no ni siquiera doblaban sus vestiduras blancas porque tenían otras a las que podían cambiarse. Rav Huna dijo: Si alguien tiene ropas nuevas a las que podría cambiarse en Shabat, se cambiará a esas ropas; y si alguien no tiene ropas a las que podría cambiarse, él deja sus vestiduras colgando antes de Shabat para embellecerse en deferencia a Shabat, tal como solía ser la costumbre de la gente rica llevar sus ropas sueltas. Rav Safra objeta enérgicamente a esto: ¿No parece esto arrogancia? La Guemará responde: Puesto que cada día él no hace eso, y ahora en honor de Shabat lo está haciendo, no parece arrogancia. Más bien, es evidente que está actuando en deferencia a Shabat.
״וְכִבַּדְתּוֹ מֵעֲשׂוֹת דְּרָכֶיךָ״. ״וְכִבַּדְתּוֹ״ — שֶׁלֹּא יְהֵא מַלְבּוּשְׁךָ שֶׁל שַׁבָּת כְּמַלְבּוּשְׁךָ שֶׁל חוֹל, וְכִי הָא דְּרַבִּי יוֹחָנָן קָרֵי לְמָאנֵיהּ ״מְכַבְּדוֹתַי״. ״מֵעֲשׂוֹת דְּרָכֶיךָ״ — שֶׁלֹּא יְהֵא הִילּוּכְךָ שֶׁל שַׁבָּת כְּהִילּוּכְךָ שֶׁל חוֹל. ״מִמְּצוֹא חֶפְצְךָ״ — חֲפָצֶיךָ אֲסוּרִין, חֶפְצֵי שָׁמַיִם מוּתָּרִין. ״וְדַבֵּר דָּבָר״ —
A propósito, la Guemará cita lo que aprendimos con respecto al siguiente pasaje: “Si apartas tus pies de profanar el Shabat, de ocuparte de tus propios asuntos en Mi día santo, y llamas al Shabat delicia, al santo día del Señor honorable, y lo honras no siguiendo tus propios caminos, ni atendiendo a tus asuntos ni hablando palabras vanas” (Isaías 58:13). Los Rabinos derivaron de las palabras “y lo honras” que tu vestimenta en Shabat no debe ser como tu vestimenta durante la semana, pues Rabí Yoḥanan solía referirse a su ropa como mi honor, indicando que la vestimenta apropiada es una forma de deferencia. Las palabras “siguiendo tus propios caminos” significan que tu manera de caminar en Shabat no debe ser como tu manera de caminar durante la semana. “Atendiendo a tus asuntos” significa que está prohibido ocuparse de tus asuntos cotidianos y hablar de ellos en Shabat. Sin embargo, los asuntos del Cielo, es decir, los relacionados con las mitzvot, están permitidos. “Y hablando palabras vanas”