פָּרַט לְנִשְׁחֲטָה בַּלַּיְלָה, וְשֶׁנִּשְׁפַּךְ דָּמָהּ, וְשֶׁיָּצָא דָּמָהּ חוּץ לַקְּלָעִים שֶׁאִם עָלְתָה תֵּרֵד.
Estas tres expresiones aluden a la exclusión de los siguientes tres casos del principio anterior: una ofrenda que fue descalificada porque fue sacrificada por la noche, y una ofrenda cuya sangre se derramó antes de que pudiera ser rociada sobre el altar, y una ofrenda cuya sangre fue descalificada porque fue llevada fuera de las cortinas [lakela’im] que rodeaban el atrio del Tabernáculo en el desierto, es decir, salió del atrio del Templo. Estos tres casos quedan excluidos, pues en estas situaciones, si partes de la ofrenda descalificada ascendieron, es decir, fueron llevadas sobre el altar, deben descender, es decir, deben ser retiradas.
רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר: עוֹלָה — אֵין לִי אֶלָּא עוֹלָה כְּשֵׁרָה, מִנַּיִן לְרַבּוֹת שֶׁנִּשְׁחֲטָה בַּלַּיְלָה, וְשֶׁנִּשְׁפַּךְ דָּמָהּ, וְשֶׁיָּצָא דָּמָהּ חוּץ לַקְּלָעִים, וְהַלָּן, וְהַיּוֹצֵא, וְהַטָּמֵא, וְהַנּוֹתָר, וְשֶׁנִּשְׁחַט חוּץ לִזְמַנּוֹ וְחוּץ לִמְקוֹמוֹ,
Rabí Shimon dice: De la referencia del versículo a un holocausto, he derivado solo que un holocausto válido no debe ser bajado del altar. ¿De dónde se deriva que el versículo también sirve para incluir las siguientes ofrendas descalificadas: Una ofrenda que es inválida porque fue sacrificada de noche; y una cuya sangre se derramó antes de la aspersión; y una cuya sangre fue llevada fuera de las cortinas, es decir, el patio del Templo; y una cuya sangre fue dejada durante la noche; y una que fue ella misma sacada fuera del patio del Templo; y una que se volvió ritualmente impura; y una que fue dejada durante la noche; y una que fue sacrificada con la intención de comer su carne más allá de su tiempo designado o fuera de su área designada.
וְשֶׁקִּבְּלוּ פְּסוּלִין וְזָרְקוּ אֶת דָּמָן, וְהַנִּתָּנִין לְמַעְלָה שֶׁנְּתָנָן לְמַטָּה, וְהַנִּתָּנִין לְמַטָּה שֶׁנְּתָנָן לְמַעְלָה, וְהַנִּתָּנִין בַּחוּץ שֶׁנְּתָנָן בִּפְנִים, וְהַנִּתָּנִין בִּפְנִים שֶׁנְּתָנָן בַּחוּץ, וְהַפֶּסַח וְהַחַטָּאת שֶׁשְּׁחָטָן שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, מִנַּיִן?
Y asimismo, ¿de dónde se deriva que el versículo viene a incluir ofrendas cuyo sangre aquellos no aptos para realizar el servicio del Templo recogieron o rociaron; y ofrendas cuya sangre debe colocarse por encima de la línea roja del altar pero fue colocada por debajo de esa línea; y ofrendas cuya sangre debe colocarse por debajo de la línea roja del altar pero fue colocada por encima de ella; y ofrendas cuya sangre debe colocarse en el altar situado fuera del Santuario pero fue en cambio colocada en el altar dentro del Santuario; y ofrendas cuya sangre debe colocarse en el altar dentro del Santuario pero fue colocada en el altar fuera; y una ofrenda pascual y una ofrenda por el pecado que alguien sacrificó no por su propia causa, es decir, mientras la sacrificaba en realidad tenía la intención de ofrecer una ofrenda diferente? ¿De dónde se deriva que, aunque estas ofrendas quedan descalificadas, si fueron subidas al altar no se bajan?
תַּלְמוּד לוֹמַר: ״זֹאת תּוֹרַת הָעוֹלָה״ — רִיבָּה תּוֹרָה אַחַת לְכׇל הָעוֹלִין, שֶׁאִם עָלוּ לֹא יֵרְדוּ.
El versículo declara: “Esta es la ley del holocausto.” De este modo, el versículo incluyó en una sola ley todos los elementos que ascienden sobre el altar, incluso las ofrendas descalificadas, enseñando que si ascendieron al altar, no deben descender.
יָכוֹל שֶׁאֲנִי מְרַבֶּה אֶת הָרוֹבֵעַ, וְהַנִּרְבָּע, וְהַמּוּקְצֶה, וְהַנֶּעֱבָד, וְאֶתְנַן, וְהַמְחִיר, וְהַכִּלְאַיִם, וְהַטְּרֵפָה, וְיוֹצֵא דּוֹפֶן? תַּלְמוּד לוֹמַר ״זֹאת״.
Rabí Shimon continúa: Uno podría haber pensado que yo también debería incluir un animal que copuló con una persona; y un animal que fue objeto de bestialidad; y un animal que fue apartado para la idolatría; y un animal que fue adorado como deidad; y un animal que fue dado como pago a una prostituta o como precio de un perro; y un animal que es descendencia de especies diversas, es decir, cruce; y un animal con una herida que hará que muera dentro de doce meses [tereifa]; y un animal nacido por cesárea. Por lo tanto, el versículo dice: “Esto”, para excluir estas descalificaciones.
וּמָה רָאִיתָ לְרַבּוֹת אֶת אֵלּוּ וּלְהוֹצִיא אֶת אֵלּוּ?
El rabino Shimon explica: ¿Y qué viste, es decir, cuál es la razón para incluir estos casos particulares y excluir aquellos casos particulares?