Drashot AI Logo
מַתְנִי׳ הָיוּ שְׁנַיִם רוֹאִין אוֹתוֹ, מֵחַלּוֹן זֶה, וּשְׁנַיִם רוֹאִין אוֹתוֹ מֵחַלּוֹן זֶה, וְאֶחָד מַתְרֶה בּוֹ בָּאֶמְצַע, בִּזְמַן שֶׁמִּקְצָתָן רוֹאִין אֵלּוּ אֶת אֵלּוּ – הֲרֵי אֵלּוּ עֵדוּת אַחַת, וְאִם לָאו – הֲרֵי אֵלּוּ שְׁתֵּי עֵדֻיוֹת. לְפִיכָךְ, אִם נִמְצֵאת אַחַת מֵהֶן זוֹמֶמֶת – הוּא וָהֵן נֶהֱרָגִין, וְהַשְּׁנִיָּה פְּטוּרָה.
MISHNÁ: En un caso en el que había dos testigos observando a un individuo violando una transgresión capital desde esta ventana en una casa, y dos observándolo desde aquella ventana en una casa, y una persona estaba advirtiendo al transgresor en medio entre los dos grupos de testigos, la halakha depende de las circunstancias. En una situación en la que algunos de los testigos que observan desde las dos ventanas se ven entre sí, el testimonio de todos estos testigos constituye un solo testimonio, pero si no se ven entre sí, el testimonio de estos testigos constituye dos testimonios independientes. Por lo tanto, como dos grupos independientes de testigos, si uno de los grupos resultó ser un grupo de testigos conspiradores, mientras que el testimonio del otro grupo permaneció válido, tanto él, el acusado de violar la transgresión capital, como ellos, los testigos conspiradores, son ejecutados, y el segundo grupo, cuyo testimonio permaneció válido, está exento.
רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר: לְעוֹלָם אֵין נֶהֱרָגִין עַד שֶׁיְּהוּ שְׁנֵי עֵדָיו מַתְרִין בּוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר ״עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים״. דָּבָר אַחֵר: ״עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים״ – שֶׁלֹּא תְּהֵא סַנְהֶדְרִין שׁוֹמַעַת מִפִּי הַתּוּרְגְּמָן.
Rabí Yosei dice: Los transgresores nunca son ejecutados a menos que sus dos testigos sean quienes le advierten previamente, como está escrito: “Por boca de dos testigos… morirá el que haya de morir” (Deuteronomio 17:6), de lo cual se deriva que el acusado debe ser advertido por boca de los dos testigos, y una advertencia hecha por otra persona es insuficiente. Alternativamente, de la frase “por boca de dos testigos” se deriva que los jueces deben oír el testimonio directamente de los testigos, y el Sanedrín no oirá testimonio de boca de un intérprete.
גְּמָ׳ אָמַר רַב זוּטְרָא בַּר טוֹבִיָּא אָמַר רַב: מִנַּיִן לְעֵדוּת מְיוּחֶדֶת שֶׁהִיא פְּסוּלָה? שֶׁנֶּאֱמַר: ״לֹא יוּמַת עַל פִּי עֵד אֶחָד״. מַאי אֶחָד? אִילֵּימָא עֵד אֶחָד מַמָּשׁ – מֵרֵישָׁא שָׁמְעִינַן לָהּ, ״עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים״! אֶלָּא מַאי ״אֶחָד״? אֶחָד אֶחָד.
GEMARA:Rav Zutra bar Tuvya dice que Rav dice: ¿De dónde se deriva, con respecto al testimonio inconexo, en el que cada uno de los testigos vio el incidente independientemente del otro, que no es válido? Se deriva de un versículo, como está dicho: “No morirá por boca de un solo testigo” (Deuteronomio 17:6). La exposición es la siguiente: ¿Qué significa “un testigo”? Si decimos que significa un testigo literalmente, lo aprendemos de la primera parte del versículo: “Por boca de dos testigos,” lo que indica que el testimonio de menos de dos testigos no es válido. Más bien, ¿qué significa “un testigo”? Significa que el acusado no es ejecutado sobre la base del testimonio de personas que presenciaron un incidente con un testigo aquí y un testigo en otro lugar.
תַּנְיָא נָמֵי הָכִי: ״לֹא יוּמַת עַל פִּי עֵד אֶחָד״, לְהָבִיא שְׁנַיִם שֶׁרוֹאִים אוֹתוֹ אֶחָד מֵחַלּוֹן זֶה וְאֶחָד מֵחַלּוֹן זֶה, וְאֵין רוֹאִין זֶה אֶת זֶה, שֶׁאֵין מִצְטָרְפִין. וְלֹא עוֹד אֶלָּא אֲפִילּוּ בְּזֶה אַחַר זֶה בְּחַלּוֹן אֶחָד – אֵין מִצְטָרְפִין.
La Guemará señala: Esto también se enseña en una baraita: Está escrito: “No morirá por boca de un solo testigo,” de lo cual se deriva incluir la halakha de que en el caso de dos testigos que observan a un individuo violando una transgresión capital, uno desde esta ventana y uno desde aquella ventana, y no se ven entre sí, no se unen para constituir un conjunto de testigos. Además, incluso si presenciaron la misma transgresión desde la misma perspectiva, observando el incidente no al mismo tiempo sino uno después del otro en una ventana, no se unen para constituir un conjunto de testigos.
אֲמַר לֵיהּ רַב פָּפָּא לְאַבָּיֵי: הַשְׁתָּא, וּמָה אֶחָד מֵחַלּוֹן זֶה וְאֶחָד מֵחַלּוֹן זֶה, דְּהַאי קָא חָזֵי כּוּלּוֹ מַעֲשֶׂה, וְהַאי קָא חָזֵי כּוּלּוֹ מַעֲשֶׂה – אָמְרַתְּ לָא מִצְטָרְפִי, בְּזֶה אַחַר זֶה, דְּהַאי חָזֵי פַּלְגָא דְמַעֲשֶׂה וְהַאי חָזֵי פַּלְגָא דְמַעֲשֶׂה, מִיבַּעְיָא? אֲמַר לֵיהּ: לֹא נִצְרְכָא אֶלָּא לְבוֹעֵל אֶת הָעֶרְוָה.
Rav Pappa le dijo a Abaye: ¿Por qué es necesario mencionar ambos casos? Ahora bien, si en el caso en que un testigo ve el incidente desde esta ventana y un testigo ve el incidente desde aquella ventana, donde este testigo ve todo el incidente y aquel testigo ve todo el incidente, dices que no se unen para testificar juntos como dos testigos, si ven el incidente uno después del otro, donde este testigo ve la mitad del incidente y aquel testigo ve la mitad del incidente, ¿es necesario decir que los testigos no se unen? Abaye le dijo: Es necesario declarar esta halakhasolo con respecto a un caso en que presenciaron a alguien que mantiene relaciones con un pariente prohibido, lo cual es un acto continuo, y cada uno de los testigos vio conducta suficiente para hacer al transgresor responsable. El tanna de la baraita enseña que incluso en ese caso, no se unen para constituir un grupo de testigos.
אָמַר רָבָא: אִם הָיוּ רוֹאִין אֶת הַמַּתְרֶה, אוֹ הַמַּתְרֶה רוֹאֶה אוֹתָן – מִצְטָרְפִין. אָמַר רָבָא: מַתְרֶה שֶׁאָמְרוּ, אֲפִילּוּ מִפִּי עַצְמוֹ, וַאֲפִילּוּ מִפִּי הַשֵּׁד.
Con respecto a que los testigos se unan para constituir un conjunto de testigos, Rava dice: Incluso si el testigo en cada ventana no puede ver al testigo en la otra ventana, si el testigo en cada ventana ve a quien advierte al acusado, o si quien advierte al acusado puede ver a los dos testigos separados, se unen para constituir un conjunto de testigos. Rava dice: Aquel que advierte al acusado, de quien los Sabios hablaron, no necesita ser un tercer testigo, sino que incluso si la víctima advierte al asesino con su propia boca, e incluso si la advertencia salió de la boca de un demonio, es decir, el origen de la advertencia es desconocido, la advertencia es válida.
אָמַר רַב נַחְמָן: עֵדוּת מְיוּחֶדֶת כְּשֵׁירָה בְּדִינֵי מָמוֹנוֹת, דִּכְתִיב: ״לֹא יוּמַת עַל פִּי עֵד אֶחָד״ – בְּדִינֵי נְפָשׁוֹת הוּא דְּאֵין כְּשֵׁירָה, אֲבָל בְּדִינֵי מָמוֹנוֹת – כְּשֵׁירָה.
Rav Naḥman dice: El testimonio separado de dos testigos, cada uno de los cuales observó un incidente independientemente del otro, es válido en casos de derecho monetario, como está escrito: “No morirá por boca de un solo testigo” (Deuteronomio 17:6). Esto indica que es solo con respecto a casos de pena capital que el testimonio separado no es válido, pero con respecto a casos de derecho monetario ese testimonio es válido.
מַתְקֵיף לַהּ רַב זוּטְרָא: אֶלָּא מֵעַתָּה בְּדִינֵי נְפָשׁוֹת תַּצִּיל! אַלְּמָה תְּנַן ״הוּא וָהֵן נֶהֱרָגִין״? קַשְׁיָא.
Rav Zutra objeta a esto: Pero si es así, y el testimonio fragmentado es válido en ciertos casos, en casos de pena capital el testimonio fragmentado debería eximir al acusado de la ejecución. Dado que se debe aprovechar toda vía posible para evitar ejecuciones, en un caso en que algunos de los testigos fragmentados fueron declarados testigos conspiradores, todo el testimonio debería quedar invalidado por causa de ellos. ¿Por qué, entonces, aprendimos en la mishná que si un grupo presenció la transgresión capital desde una ventana y un grupo desde la otra ventana, y un grupo fue hallado como un grupo de testigos conspiradores, él, el acusado, y ellos, los testigos conspiradores, son ejecutados? La Guemará comenta: En efecto, eso es difícil según Rav Naḥman.
רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר וְכוּ׳. אֲמַר לֵיהּ רַב פָּפָּא לְאַבָּיֵי: וּמִי אִית לֵיהּ לְרַבִּי יוֹסֵי הַאי סְבָרָא? וְהָתְנַן רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר: הַשּׂוֹנֵא – נֶהֱרָג, מִפְּנֵי שֶׁהוּא כְּמוּעָד וּמוּתְרֶה.
§ La mishná enseña que Rabí Yosei dice: Los perpetradores nunca son ejecutados a menos que sus dos testigos sean quienes le den la advertencia previa. Rav Pappa dijo a Abaye: ¿Y sostiene Rabí Yosei que esta línea de razonamiento es correcta, y que la advertencia por parte de los testigos es indispensable? ¿Pero no aprendimos en una mishná (9b): Rabí Yosei dice: Un enemigo que comete asesinato no puede alegar que mató a la víctima sin intención. Más bien, es ejecutado incluso si no hubo advertencia previa, debido a que su estatus halájico es como el de alguien que fue advertido y prevenido. Aparentemente, Rabí Yosei no siempre exige que haya advertencia previa.
אֲמַר לֵיהּ: הָהוּא – רַבִּי יוֹסֵי בַּר יְהוּדָה הִיא. דְּתַנְיָא: רַבִּי יוֹסֵי בַּר יְהוּדָה אוֹמֵר: חָבֵר אֵין צָרִיךְ הַתְרָאָה, לְפִי שֶׁלֹּא נִיתְּנָה הַתְרָאָה אֶלָּא לְהַבְחִין בֵּין שׁוֹגֵג לְמֵזִיד.
Abaye le dijo: Esa declaración en la mishná que citaste, atribuida a Rabí Yosei, es en realidad la opinión de Rabí Yosei bar Yehuda, como se enseña en una baraita: Rabí Yosei bar Yehuda dice: Un ḥaver no requiere advertencia previa, pues la advertencia fue instituida solo para distinguir entre quien comete una transgresión sin intención y quien lo hace intencionalmente. Un ḥaver, que es un erudito de la Torah, no requiere advertencia previa para distinguir entre ellos. Rabí Yosei ben Ḥalafta, cuya opinión se cita aquí en la mishná, sostiene que la advertencia previa es un requisito necesario para ejecutar a alguien que ha sido juzgado responsable, y que la advertencia debe ser emitida por los testigos.
דָּבָר אַחֵר: ״עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים״ – שֶׁלֹּא תְּהֵא סַנְהֶדְרִין שׁוֹמַעַת מִפִּי הַתּוּרְגְּמָן. הָנְהוּ לָעוֹזֵי דַּאֲתוֹ לְקַמֵּיהּ דְּרָבָא, אוֹקִי רָבָא תּוּרְגְּמָן בֵּינַיְיהוּ. וְהֵיכִי עֲבִיד הָכִי? וְהָתְנַן: שֶׁלֹּא תְּהֵא סַנְהֶדְרִין שׁוֹמַעַת מִפִּי הַתּוּרְגְּמָן! רָבָא מִידָּע הֲוָה יָדַע מָה דַּהֲווֹ אָמְרִי, וְאַהְדּוֹרֵי הוּא דְּלָא הֲוָה יָדַע.
§ La mishná enseña: Alternativamente, de la expresión en el versículo “por boca de dos testigos” se deriva que el Sanedrín no escuchará testimonio de boca de un intérprete. La Guemará relata: Había ciertas personas que hablaban una lengua extranjera que comparecieron ante Rava para juicio. Rava colocó un intérprete entre ellos y escuchó el testimonio por medio del intérprete. La Guemará pregunta: ¿Y cómo hizo eso? ¿Acaso no aprendimos en la mishná que el Sanedrín no escuchará testimonio de boca de un intérprete? La Guemará responde: Rava sabía lo que estaban diciendo, pues entendía su lengua, pero no sabía cómo responderles en su idioma. Formuló preguntas por medio del intérprete, pero entendió las respuestas por sí mismo, como requiere la mishná.

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria