Drashot AI Logo
אֶלָּא עוּלָּא ״תַּחַת״ ״תַּחַת״ גָּמַר. כְּתִיב הָכָא: ״תַּחַת אֲשֶׁר עִנָּהּ״, וּכְתִיב הָתָם: ״עַיִן תַּחַת עַיִן״. מָה הָתָם — מָמוֹנָא מְשַׁלֵּם, מִילְקָא לָא לָקֵי; אַף כֹּל הֵיכָא דְּאִיכָּא מָמוֹנָא וּמַלְקוֹת — מָמוֹנָא מְשַׁלֵּם, מִילְקָא לָא לָקֵי.
Más bien, Ulla deriva el hecho de que uno paga y no recibe azotes por medio de una analogía verbal entre los términos “por” y “por”. El versículo declara con respecto a la violación: “Y el hombre que se acostó con ella dará al padre de la joven cincuenta siclos de plata, y ella será su mujer, porque [taḥat] él la afligió” (Deuteronomio 22:29), y allí declara, con respecto a lesión: “Ojo por [taḥat] ojo” (Éxodo 21:24). Así como allí, con respecto a lesión, uno paga dinero y no recibe azotes, así también, en cualquier caso en que haya obligación tanto de pagar dinero como de recibir azotes, uno paga dinero pero no recibe azotes.
רַבִּי יוֹחָנָן אָמַר, אֲפִילּוּ תֵּימָא אֲחוֹתוֹ נַעֲרָה: כָּאן שֶׁהִתְרוּ בּוֹ, כָּאן שֶׁלֹּא הִתְרוּ בּוֹ.
§ Al proponer una resolución diferente a la aparente contradicción entre la mishná aquí, que dictamina que se paga una multa por violar a su hermana, y la mishná en Makkot, que dictamina que en ese caso se reciben azotes, Rabbi Yoḥanan dijo: Incluso si dices que ambas mishnayot se refieren a su hermana que es una joven, allí se trata de un caso en el que los testigos le advirtieron previamente, y por lo tanto el violador recibe azotes; aquí, se trata de un caso en el que los testigos no le advirtieron previamente. Como no se administran azotes sin advertencia previa, el violador paga la multa.
אַלְמָא קָסָבַר רַבִּי יוֹחָנָן: כׇּל הֵיכָא דְּאִיכָּא מָמוֹן וּמַלְקוֹת וְאַתְרוֹ בֵּיהּ — מִילְקָא לָקֵי, מָמוֹנָא לָא מְשַׁלֵּם. מְנָא לֵיהּ לְרַבִּי יוֹחָנָן הָא? אָמַר קְרָא: ״כְּדֵי רִשְׁעָתוֹ״, מִשּׁוּם רִשְׁעָה אַחַת אַתָּה מְחַיְּיבוֹ, וְאִי אַתָּה מְחַיְּיבוֹ מִשּׁוּם שְׁתֵּי רִשְׁעָיוֹת. וּסְמִיךְ לֵיהּ ״אַרְבָּעִים יַכֶּנּוּ״.
La Guemará observa: Aparentemente, Rabí Yoḥanan sostiene que en cualquier caso en que haya responsabilidad tanto de pagar dinero como de recibir azotes, y los testigos le advirtieron previamente, él recibe azotes pero no paga dinero. La Guemará pregunta: ¿De dónde Rabí Yoḥanan deriva este principio? La Guemará explica que lo deriva de aquello que el versículo declara con respecto a quien es sentenciado a azotes en el tribunal: “El juez hará que se acueste y sea golpeado delante de él, según la medida de su maldad” (Deuteronomio 25:2), de lo cual se infiere: Por un acto de maldad, es decir, castigo, puedes hacerlo responsable, pero no puedes hacerlo responsable de dos actos de maldad. Y yuxtapuesto a esto dice: “Cuarenta golpes le dará” (Deuteronomio 25:3), lo que indica que el castigo que se administra cuando alguien es responsable de recibir dos castigos es azotes y no pago.
וַהֲרֵי חוֹבֵל בַּחֲבֵירוֹ, דְּאִיכָּא מָמוֹן וּמַלְקוֹת — מָמוֹנָא מְשַׁלֵּם, מִילְקָא לָא לָקֵי! וְכִי תֵּימָא: הָנֵי מִילֵּי הֵיכָא דְּלָא אַתְרוֹ בֵּיהּ, אֲבָל אַתְרוֹ בֵּיהּ — מִילְקָא לָקֵי, מָמוֹנָא לָא מְשַׁלֵּם, וְהָאָמַר רַבִּי אַמֵּי אָמַר רַבִּי יוֹחָנָן: הִכָּהוּ הַכָּאָה שֶׁאֵין בָּהּ שָׁוֶה פְּרוּטָה — לוֹקֶה. הֵיכִי דָמֵי? אִי דְּלָא אַתְרוֹ בֵּיהּ, אַמַּאי לוֹקֶה? אֶלָּא פְּשִׁיטָא דְּאַתְרוֹ בֵּיהּ, וְטַעְמָא — דְּלֵית בֵּהּ שָׁוֶה פְּרוּטָה, הָא אִית בֵּהּ שָׁוֶה פְּרוּטָה — מָמוֹנָא מְשַׁלֵּם, מִילְקָא לָא לָקֵי!
La Guemará pregunta: ¿Y qué hay del caso de quien hiere a otro, donde existe obligación tanto de pagar dinero como de recibir azotes, en cuyo caso uno paga dinero pero no es azotado? Y no sea que digas que esto se aplica solo cuando los testigos no le advirtieron previamente, pero si le advirtieron antes de que golpeara a su compañero, él es azotado pero no paga dinero, ¿acaso no dijo Rabí Ami que Rabí Yoḥanan dijo: Si alguien golpeó a otro con un golpe que no causa daño por el valor de una peruta, es azotado? La Guemará pregunta: ¿Cuáles son las circunstancias de ese caso? Si es un caso en el que los testigos no le advirtieron previamente, ¿por qué es azotado? No se administran azotes sin advertencia previa. Más bien, obviamente es un caso en el que le advirtieron, y la razón por la que es azotado es que no hay daño por el valor de una peruta. Los daños no son cuantificables. La Guemará infiere: Sin embargo, si hay daño por el valor de una peruta, paga dinero y no es azotado, aunque fue advertido previamente.
כִּדְאָמַר רַבִּי אִילְעָא: בְּפֵירוּשׁ רִיבְּתָה תּוֹרָה עֵדִים זוֹמְמִין לְתַשְׁלוּמִין, הָכָא נָמֵי: בְּפֵירוּשׁ רִיבְּתָה תּוֹרָה חוֹבֵל בַּחֲבֵירוֹ לְתַשְׁלוּמִין. וְהֵיכָא אִיתְּמַר דְּרַבִּי אִילְעָא — אַהָא: מְעִידִין אָנוּ אֶת אִישׁ פְּלוֹנִי שֶׁחַיָּיב לַחֲבֵירוֹ מָאתַיִם זוּז, וְנִמְצְאוּ זוֹמְמִין — לוֹקִין וּמְשַׁלְּמִין, שֶׁלֹּא הַשֵּׁם הַמְּבִיאָן לִידֵי מַכּוֹת מְבִיאָן לִידֵי תַּשְׁלוּמִין, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים: כׇּל הַמְשַׁלֵּם אֵינוֹ לוֹקֶה.
La Guemará responde que el hecho de que los testigos conspiradores paguen dinero puede explicarse de acuerdo con aquello que Rabí Ile’a dijo en un contexto diferente: La Torah amplió explícitamente el caso de los testigos conspiradores para incluir responsabilidad de pago. La Torah empleó un lenguaje que indica que los testigos conspiradores que testificaron falsamente para hacer a alguien responsable de un pago deben pagar la suma y no reciben azotes. Aquí también, con respecto a una lesión, la Torah amplió explícitamente el caso de quien hiere a otro para incluir responsabilidad de pago. La Guemará pregunta: ¿Y dónde se enuncia esta declaración de Rabí Ile’a? La Guemará responde que se enuncia con respecto a esta mishná (Makkot 4a). Si los testigos dijeron: Testificamos que fulano debe a otro doscientos dinares, y estos testigos fueron descubiertos como conspiradores; reciben azotes y pagan, ya que la fuente [shem] que los lleva a la responsabilidad de recibir azotes no los lleva a la responsabilidad de pago. Cada responsabilidad tiene una fuente independiente; la fuente de los azotes es: “No darás falso testimonio contra tu prójimo” (Éxodo 20:13), mientras que la fuente del pago es: “Haréis con él como él conspiró” (Deuteronomio 19:19). Esta es la declaración de Rabí Meir. Y los Rabinos dicen: Cualquiera que paga no recibe azotes.
וְנֵימָא: כׇּל הַלּוֹקֶה אֵינוֹ מְשַׁלֵּם! אָמַר רַבִּי אִילְעָא: בְּפֵירוּשׁ רִיבְּתָה תּוֹרָה עֵדִים זוֹמְמִין לְתַשְׁלוּמִין. הֵיכָן רִיבְּתָה תּוֹרָה? מִכְּדֵי כְּתִיב: ״וַעֲשִׂיתֶם לוֹ כַּאֲשֶׁר זָמַם לַעֲשׂוֹת לְאָחִיו״, ״יָד בְּיָד״ לְמָה לִי? דָּבָר הַנִּיתָּן מִיָּד לְיָד, וּמַאי נִיהוּ — מָמוֹן.
Y con respecto a esa mishná, la Guemará pregunta: Digamos, por el contrario, que cualquiera que recibe azotes no paga. Rabí Ile’a dijo: La Torah amplió explícitamente el caso de testigos conspiradores para pago, no azotes. La Guemará pregunta: ¿Dónde amplió la Torah el caso de los testigos conspiradores? La Guemará explica: Ahora bien, dado que dice con respecto a los testigos conspiradores: “Y le haréis como él conspiró hacer a su hermano” (Deuteronomio 19:19); ¿por qué necesito yo que la Torah diga en su castigo: “Mano por mano” (Deuteronomio 19:21)? Esto indica que el castigo que tiene precedencia es aquel en el que hay un objeto que se da de mano en mano, y qué es ese objeto? Es dinero.
חוֹבֵל בַּחֲבֵירוֹ נָמֵי, מִכְּדֵי כְּתִיב: ״כַּאֲשֶׁר עָשָׂה כֵּן יֵעָשֶׂה לוֹ״, ״כֵּן יִנָּתֵן בּוֹ״, לְמָה לִי? דָּבָר שֶׁיֵּשׁ בּוֹ נְתִינָה, וּמַאי נִיהוּ — מָמוֹן.
Lo mismo puede decirse con respecto a quien hiere a otro. Ahora bien, dado que dice: “Y un hombre que cause una lesión a su prójimo, tal como hizo, así se le hará” (Levítico 24:19), ¿por qué necesito yo que la Torah diga: “Tal como quien cause una lesión a un hombre, así le será puesto [yinnaten]” (Levítico 24:20)? Esto enseña que se refiere a algo que implica dar [netina], ¿y qué es ese algo? Es dinero.
וְרַבִּי יוֹחָנָן: מַאי טַעְמָא לָא אָמַר כְּעוּלָּא? אִם כֵּן, בִּטַּלְתָּ ״עֶרְוַת אֲחוֹתְךָ... לֹא תְגַלֶּה״.
La Guemará pregunta: Y Rabí Yoḥanan, ¿cuál es la razón por la que no dijo la misma halakha que Ulla, que donde hay obligación tanto de pagar dinero como de recibir azotes, se paga el dinero pero no se recibe azotes? La Guemará responde: Si es así, si ese fuera el caso, has dejado sin efecto la prohibición “La desnudez de tu hermana… no descubrirás” (Levítico 18:9), ya que, a diferencia de las prohibiciones estándar, no se administrarían azotes por su transgresión.

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria