וַאֲפִילּוּ מְלֹא חַרְדָּל.
de modo que vuelve impuro todo lo que está dentro de él, y esta es la halakhaincluso si está lleno de semillas de mostaza, en cuyo caso la mayoría de las semillas no entra en contacto con los lados del recipiente y, sin embargo, todas las semillas de mostaza se vuelven impuras.
אֲמַר לֵיהּ רַב אַדָּא בַּר אַהֲבָה לְרָבָא: וִיהֵא כְּלִי חֶרֶס מִיטַּמֵּא מִגַּבּוֹ, מִקַּל וְחוֹמֶר: וּמָה כׇּל הַכֵּלִים שֶׁאֵין מִיטַּמְּאִין מֵאֲוִירָן – מִיטַּמְּאִין מִגַּבָּן, כְּלִי חֶרֶס שֶׁמִּיטַּמֵּא מֵאֲוִירוֹ – אֵינוֹ דִּין שֶׁיְּטַמֵּא מִגַּבּוֹ?
Rav Adda bar Ahava le dijo a Rava: Y que se derive que una vasija de barro se vuelve impura por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior por medio de una inferencia a fortiori: Si todas las otras clases de vasijas, que no se vuelven impuras por la presencia de un objeto impuro en su espacio interior, se vuelven impuras por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior, entonces, con respecto a una vasija de barro, que se vuelve impura por la presencia de un objeto impuro en su espacio interior, ¿no es lógico que se vuelva ritualmente impura por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior?
אָמַר קְרָא: ״וְכֹל כְּלִי פָתוּחַ אֲשֶׁר אֵין צָמִיד פָּתִיל עָלָיו״, אֵיזֶהוּ כְּלִי שֶׁטּוּמְאָתוֹ קוֹדֶמֶת לְפִתְחוֹ? הֱוֵי אוֹמֵר: זֶה כְּלִי חֶרֶס, וְכִי אֵין צָמִיד פָּתִיל עָלָיו הוּא דְּטָמֵא, הָא יֵשׁ צְמִיד פָּתִיל עָלָיו – טָהוֹר.
La Guemará responde: Por lo tanto, el versículo declara: “Y todo recipiente abierto sobre el cual no haya una cubierta sellada” es impuro (Números 19:15), lo que indica que su impureza depende de la boca del recipiente. ¿Cuál es el recipiente cuya impureza surte efecto de inmediato después de que el objeto impuro entra en su boca? Debes decir que es un recipiente de barro. Y es cuando no hay una cubierta sellada sobre él que el recipiente se vuelve impuro. Pero cuando hay una cubierta sellada sobre él, el recipiente está puro, ya que el recipiente de barro no se vuelve impuro por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior.
וְיִהְיוּ כׇּל הַכֵּלִים מִיטַּמְּאִין מֵאֲוִירָן, מִקַּל וָחוֹמֶר: וּמָה כְּלִי חֶרֶס שֶׁאֵין מִיטַּמֵּא מִגַּבּוֹ – מִיטַּמֵּא מֵאֲוִירוֹ, כׇּל הַכֵּלִים שֶׁמִּיטַּמְּאִין מִגַּבָּן – אֵינוֹ דִּין שֶׁמִּיטַּמְּאִין מֵאֲוִירָן?
La Guemará sugiere: Y que se derive que todos los demás recipientes se vuelven impuros por la presencia de un objeto impuro en su espacio de aire por medio de una inferencia a fortiori: Si un recipiente de barro, que no se vuelve impuro por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior, se vuelve impuro por la presencia de un objeto impuro en su espacio de aire, entonces, con respecto a todos los demás recipientes, que se vuelven impuros por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior, ¿no es lógico que se vuelvan ritualmente impuros por la presencia de un objeto impuro en su espacio de aire?
אָמַר קְרָא ״תּוֹכוֹ״, תּוֹכוֹ שֶׁל זֶה, וְלֹא תּוֹכוֹ שֶׁל אַחֵר.
La Guemará responde: Por lo tanto, el versículo declara con respecto a los cadáveres de animales rastreros: “Y toda vasija de barro dentro de la cual [tokho] caiga cualquiera de ellos” (Levítico 11:33), de lo cual se infiere: Tokho, es decir, el espacio de aire, de esta vasija de barro vuelve impura la vasija, y no tokho, el espacio de aire, de cualquier otro tipo de vasija.
וְהָנֵי ״תּוֹכוֹ״, הָא דַּרְשִׁינְהוּ!
La Guemará objeta: ¿Cómo puede derivarse la halakha del término tokho en ese versículo? ¿Pero acaso no interpretaron los Sabios estas apariciones de tokho que figuran en ese versículo y derivaron: Así como en el caso de tokho que se menciona con respecto a transmitir impureza, el alimento es impuro aunque no haya entrado en contacto con el recipiente, así también, en el caso de tokho que se menciona con respecto a que el recipiente se vuelva impuro, el recipiente es impuro aunque el objeto impuro no haya entrado en contacto con él.
אַרְבְּעָה ״תּוֹכוֹ״ כְּתִיבִי: ״תּוֹכוֹ״, ״תּוֹךְ״; ״תּוֹכוֹ״, ״תּוֹךְ״.
La Guemará explica: Cuatro casos del término tokho, de los cuales pueden derivarse halakhot, están escritos: “Tokho” está escrito, y tokh podría haberse escrito; esos son dos casos. Luego, más adelante en ese versículo, una vez más “tokho” está escrito, y tokh podría haberse escrito.
חַד לְגוּפֵיהּ, וְחַד לִגְזֵרָה שָׁוָה, וְחַד ״תּוֹכוֹ שֶׁל זֶה וְלֹא תּוֹכוֹ שֶׁל אַחֵר״, וְחַד ״תּוֹכוֹ וְלֹא תּוֹךְ תּוֹכוֹ״, וַאֲפִילּוּ כְּלִי שֶׁטֶף.
Una instancia es para enseñar la halakhamisma, que el recipiente hace que el alimento en su espacio aéreo sea ritualmente impuro, y una instancia es para enseñar la analogía verbal de la cual se deriva que el recipiente se vuelve impuro sin contacto con el objeto impuro; y una fuente es para enseñar que tokho, el espacio interior, de este recipiente de barro hace impuro al recipiente, y no el tokho de cualquier otro tipo de recipiente; y una fuente es para enseñar que tokho, el alimento en el espacio aéreo de un recipiente de barro impuro se vuelve impuro, pero no tokh tokho, no el alimento que está en el espacio aéreo de un recipiente que está dentro de un recipiente de barro, incluso si ese recipiente interior es uno de los otros tipos de recipiente purificados mediante enjuague en el agua de un baño ritual.
וְלֹא יְהוּ כׇּל הַכֵּלִים מִיטַּמְּאִין מִגַּבָּן, אֶלָּא מִתּוֹכָן וּבִנְגִיעָה, מִקַּל וְחוֹמֶר: וּמָה כְּלִי חֶרֶס שֶׁמִּיטַּמֵּא מֵאֲוִירוֹ – אֵינוֹ מִיטַּמֵּא מִגַּבּוֹ, כׇּל הַכֵּלִים שֶׁאֵין מִיטַּמְּאִין מֵאֲוִירָן – אֵינוֹ דִּין שֶׁאֵין מִיטַּמְּאִין מִגַּבָּן?
La Guemará pregunta: Y que se derive que todos los demás utensilios no se vuelven impuros por el contacto de un objeto impuro con sus lados exteriores, sino más bien por la presencia de un objeto impuro dentro de ellos y por el contacto con sus lados interiores por medio de una inferencia a fortiori: Si una vasija de barro, que se vuelve impura por la presencia de un objeto impuro en su espacio interior, no se vuelve impura por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior, entonces, con respecto a todos los demás utensilios, que no se vuelven impuros por la presencia de un objeto impuro en su espacio interior, ¿no es lógico que no se vuelvan impuros por el contacto de un objeto impuro con su lado exterior?
אָמַר קְרָא: ״וְכֹל כְּלִי פָתוּחַ אֲשֶׁר אֵין צָמִיד פָּתִיל עָלָיו טָמֵא הוּא״, הַאי הוּא דְּכִי אֵין צָמִיד פָּתִיל עָלָיו טָמֵא, הָא יֵשׁ צָמִיד פָּתִיל עָלָיו טָהוֹר. הָא כׇּל הַכֵּלִים, בֵּין שֶׁיֵּשׁ צָמִיד פָּתִיל עֲלֵיהֶם בֵּין שֶׁאֵין צָמִיד פָּתִיל עֲלֵיהֶם – מִיטַּמְּאִין.
La Guemará responde: Por lo tanto, el versículo dice: “Y todo recipiente abierto que no tenga sobre él una cubierta sellada es impuro” (Números 19:15), de lo cual se deriva: Este recipiente de barro (véase Levítico 11:33) es aquel que, cuando no tiene una cubierta sellada sobre él, es impuro, pero cuando tiene una cubierta sellada sobre él, es puro. Pero con respecto a todos los demás recipientes, ya sea que tengan una cubierta sellada sobre ellos o que no tengan una cubierta sellada sobre ellos, se vuelven impuros.
מַתְנִי׳ טָהוֹר בִּכְלֵי עֵץ, טָמֵא בִּכְלֵי מַתָּכוֹת; טָהוֹר בִּכְלֵי מַתָּכוֹת, טָמֵא בִּכְלֵי עֵץ.
MISHNÁ: Aquello que es ritualmente puro en utensilios de madera es ritualmente impuro en utensilios de metal; aquello que es ritualmente puro en utensilios de metal es ritualmente impuro en utensilios de madera.
גְּמָ׳ תָּנוּ רַבָּנַן: גּוֹלְמֵי כְּלִי עֵץ טְמֵאִין, פְּשׁוּטֵיהֶן טְהוֹרִין; גּוֹלְמֵי כְּלֵי מַתָּכוֹת טְהוֹרִין, פְּשׁוּטֵיהֶן טְמֵאִין. נִמְצָא טָהוֹר בִּכְלֵי עֵץ – טָמֵא בִּכְלֵי מַתָּכוֹת, טָהוֹר בִּכְלֵי מַתָּכוֹת – טָמֵא בִּכְלֵי עֵץ.
GEMARA:Los Sabios enseñaron en explicación de la mishná: Los utensilios de madera inacabados [golmei] que son receptáculos y son aptos para el uso, pero cuyo trabajo aún queda por completarse, son susceptibles de volverse impuros. Los utensilios de madera planos no son susceptibles a la impureza. Los utensilios de metal inacabados no son susceptibles a la impureza. Los utensilios de metal planos son susceptibles de volverse impuros. Se concluye que aquello que es ritualmente puro en los utensilios de madera es ritualmente impuro en los utensilios de metal; y aquello que es ritualmente puro en los utensilios de metal es ritualmente impuro en los utensilios de madera.
וְאֵלּוּ הֵן גּוֹלְמֵי כְּלֵי עֵץ: כֹּל שֶׁעָתִיד לָשׁוּף, לְשַׁבֵּץ, לְגָרֵר, לְכַרְכֵּב, לְהָטִיחַ בְּטוּנָס, מְחוּסָּר כַּן אוֹ אוֹגֶן אוֹ אוֹזֶן – טָמֵא, מְחוּסָּר חֲטִיטָה – טָהוֹר.
Y estos son los utensilios de madera sin terminar: Cualquier utensilio que uno planea en el futuro alisar, colocar en él gemas u ornamentos, cepillar lo, adornar lo con ranuras y protuberancias, frotar lo y alisarlo con la piel de un atún [atunes], o si le falta una base, un borde o un asa, el utensilio es susceptible de volverse impuro. Si al utensilio le falta el hueco necesario para convertirlo en un receptáculo, no es susceptible a la impureza.
מְחוּסָּר חֲטִיטָה, פְּשִׁיטָא! לָא צְרִיכָא, דְּחַק קְפִיזָא בְּקַבָּא.
La Guemará pregunta: ¿No es obvio que si el recipiente carece de ahuecado interior, no es susceptible de volverse impuro, ya que claramente no es un recipiente? La Guemará responde: No, esto es necesario solo en un caso en el que alguien ahuecó tres log [kefiza] en un recipiente que pretende que contenga un kav, que contiene seis log. Aunque es un recipiente, dado que el recipiente está incompleto, no es susceptible a la impureza.
וְאֵלּוּ הֵן גּוֹלְמֵי כְּלֵי מַתָּכוֹת: כֹּל שֶׁעָתִיד
Y estos son los utensilios de metal sin terminar: Cualquier utensilio que uno planea para el futuro