בָּנָיו מַמְזֵרִין.
sus hijos son mamzerim, ya que le es indiferente que su esposa cometa adulterio.
וְתַנָּא קַמָּא, אִשְׁתּוֹ לָא מַפְקַר.
La Guemará pregunta: Y el primer tanna, ¿por qué no incluyó la decisión de que los hijos de un hereje son mamzerim? La Guemará responde: En su opinión, un hereje no libera a su esposa ni le permite cometer adulterio.
אָמַר מָר: שְׁחִיטַת נׇכְרִי נְבֵלָה, וְנֵיחוּשׁ שֶׁמָּא מִין הוּא? אָמַר רַב נַחְמָן אָמַר רַבָּה בַּר אֲבוּהּ: אֵין מִינִין בָּאוּמּוֹת.
El Maestro dijo en la mishná: El sacrificio ritual realizado por un gentil convierte al animal en una carroña no sacrificada ritualmente. La Guemará cuestiona esto: ¿Y por qué no nos preocupa que quizás sea un hereje, un idólatra devoto, y que esté prohibido obtener beneficio de su sacrificio? Rav Naḥman dijo que Rabba bar Avuh dice: No hay tales herejes entre las naciones del mundo.
וְהָא קָאחָזֵינַן דְּאִיכָּא? אֵימָא: אֵין רוֹב אוּמּוֹת מִינִין, סָבַר לַהּ כִּי הָא דְּאָמַר רַבִּי חִיָּיא בַּר אַבָּא אָמַר רַבִּי יוֹחָנָן: גּוֹיִם שֶׁבְּחוּצָה לְאָרֶץ לָאו עוֹבְדֵי עֲבוֹדָה זָרָה הֵן, אֶלָּא מִנְהַג אֲבוֹתֵיהֶן בִּידֵיהֶן.
La Guemará pregunta: ¿Pero acaso no vemos que los hay? La Guemará responde: Di que la mayoría de la gente de las naciones del mundo no son herejes, y con respecto al degüello ritual se sigue a la mayoría. La Guemará señala: Rabba bar Avuh sostiene de acuerdo con lo que dice Rabí Ḥiyya bar Abba que Rabí Yoḥanan dice: El estatus de los gentiles fuera de Eretz Yisrael no es el de idólatras, ya que su adoración no está motivada por fe y devoción. Más bien, es una costumbre de sus antepasados que les fue transmitida a ellos.
אָמַר רַב יוֹסֵף בַּר מִנְיוֹמֵי אָמַר רַב נַחְמָן: אֵין מִינִין בָּאוּמּוֹת. לְמַאי? אִילֵימָא לִשְׁחִיטָה, הַשְׁתָּא שְׁחִיטַת מִין דְּיִשְׂרָאֵל אָמְרַתְּ אֲסִירָא, דְּגוֹי מִבַּעְיָא? אֶלָּא לְמוֹרִידִין, הַשְׁתָּא דְּיִשְׂרָאֵל מוֹרִידִין, דְּגוֹיִם מִבַּעְיָא?
Rav Yosef bar Minyumi dice que Rav Naḥman dice: No hay herejes entre las naciones del mundo; es decir, los herejes gentiles no tienen el estatus halájico de herejes propiamente dichos. La Guemará pregunta: ¿Con respecto a qué asunto declaró Rav Naḥman la halakha? Si decimos que es con respecto al sacrificio ritual, ahora que dijiste que el sacrificio ritual de un hereje judío está prohibido, ¿es necesario decir que el sacrificio ritual de un hereje gentil está prohibido? Más bien, es con respecto a la halakha de que se los hace descender a una fosa, es decir, que se puede matar a un hereje, y Rav Naḥman sostiene que no se los puede matar. Pero esto también es difícil, pues ahora, si se hace descender a un hereje judío a una fosa, ¿es necesario decir que se hace descender a un hereje gentil?
אָמַר רַב עוּקְבָא בַּר חָמָא: לְקַבֵּל מֵהֶן קׇרְבָּן, דְּתַנְיָא: ״מִכֶּם״ וְלֹא כּוּלְּכֶם, לְהוֹצִיא אֶת הַמְשׁוּמָּד, ״מִכֶּם״ – בָּכֶם חִלַּקְתִּי וְלֹא בָּאוּמּוֹת.
Rav Ukva bar Ḥama dijo: Está declarado con respecto a aceptar una ofrenda de ellos, como se enseñó en una baraita con respecto al versículo: “Cuando cualquiera de vosotros traiga una ofrenda” (Levítico 1:2): El versículo dice: “De vosotros”, y no: De todos vosotros, para excluir al transgresor judío que viola regularmente una prohibición. Además, Dios dice: “De vosotros”, queriendo decir que entre vosotros, los judíos, Yo distinguí entre un transgresor y otros judíos, pero no entre las naciones. Se acepta una ofrenda de todos los gentiles, incluso de un hereje.
מִמַּאי? דִּלְמָא הָכִי קָאָמַר: מִיִּשְׂרָאֵל – מִצַּדִּיקֵי קַבֵּל, מֵרַשִּׁיעֵי לָא תְּקַבֵּל, אֲבָל בְּאוּמּוֹת הָעוֹלָם – כְּלָל כְּלָל לָא! לָא סָלְקָא דַּעְתָּךְ, דְּתַנְיָא: ״אִישׁ״ – מָה תַּלְמוּד לוֹמַר ״אִישׁ אִישׁ״? לְרַבּוֹת הַגּוֹיִם, שֶׁנּוֹדְרִים נְדָרִים וּנְדָבוֹת כְּיִשְׂרָאֵל.
La Guemará pregunta: ¿De dónde sacas esa conclusión? Quizás esto es lo que el versículo está diciendo: Con respecto a las ofrendas de judíos, de judíos justos acepta la ofrenda, y de judíos malvados no aceptes la ofrenda; pero con respecto a las naciones del mundo, no aceptes sus ofrendas en absoluto. La Guemará rechaza esa posibilidad: Eso no debería pasar por tu mente, pues se enseña en una baraita con respecto al versículo: “Cualquier hombre [ish ish] de la casa de Israel… que ofrezca su ofrenda” (Levítico 22:18): Puesto que habría sido suficiente escribir: Un hombre [ish], ¿cuál es el significado cuando el versículo dice: “Cualquier hombre [ish ish]”? Esto sirve para incluir a los gentiles, quienes pueden hacer votos para traer ofrendas votivas y ofrendas voluntarias como un judío.
וּמְטַמְּאָה בְּמַשָּׂא. פְּשִׁיטָא, כֵּיוָן דִּנְבֵלָה הִיא מְטַמְּאָה בְּמַשָּׂא! אָמַר רָבָא: הָכִי קָתָנֵי, זוֹ מְטַמְּאָה בְּמַשָּׂא, וְיֵשׁ לְךָ אַחֶרֶת שֶׁהִיא מְטַמְּאָה אֲפִילּוּ בְּאֹהֶל, וְאֵיזוֹ זוֹ? תִּקְרוֹבֶת עֲבוֹדָה זָרָה, וּכְרַבִּי יְהוּדָה בֶּן בְּתִירָא.
§ La mishná afirma con respecto a un animal sacrificado por un gentil: Y el cadáver transmite impureza ritual por llevarlo. La Guemará pregunta: ¿Acaso no es obvio? Puesto que es considerado un cadáver no sacrificado ritualmente, transmite impureza ritual por llevarlo. Rava dijo que esto es lo que el tanna está enseñando: Este animal sacrificado transmite impureza ritual por llevarlo, y tienes otro animal que transmite impureza incluso en una tienda, es decir, si alguien está bajo el mismo techo con este animal, se vuelve impuro aunque no lo haya tocado ni llevado. ¿Y cuál animal es ese? Ese animal es una ofrenda idolátrica, y esta afirmación está de acuerdo con la opinión de Rabí Yehuda ben Beteira citada más abajo.
אִיכָּא דְּאָמְרִי, אָמַר רָבָא: הָכִי קָתָנֵי, זוֹ מְטַמְּאָה בְּמַשָּׂא, וְיֵשׁ לְךָ אַחֶרֶת שֶׁהִיא כָּזוֹ שֶׁמְּטַמְּאָה בְּמַשָּׂא וְאֵינָהּ מְטַמְּאָה בְּאֹהֶל, וְאֵיזוֹ זוֹ? תִּקְרוֹבֶת עֲבוֹדָה זָרָה, וּדְלָא כְּרַבִּי יְהוּדָה בֶּן בְּתִירָא.
Hay quienes dicen una versión alternativa de la declaración de Rava: Rava dijo que esto es lo que el tannaestá enseñando: Este animal sacrificado transmite impureza ritual por llevarlo, y tienes otro animal que es como este en que transmite impureza ritual por llevarlo y no transmite impureza en una tienda. ¿Y cuál animal es este? Este animal es una ofrenda idolátrica, y esta declaración no está de acuerdo con la opinión de Rabbi Yehuda ben Beteira.
דְּתַנְיָא, רַבִּי יְהוּדָה בֶּן בְּתִירָא אוֹמֵר: מִנַּיִן לְתִקְרוֹבֶת עֲבוֹדָה זָרָה שֶׁהִיא מְטַמְּאָה בְּאֹהֶל? שֶׁנֶּאֱמַר: ״וַיִּצָּמְדוּ לְבַעַל פְּעוֹר וַיֹּאכְלוּ זִבְחֵי מֵתִים״, מָה מֵת מְטַמֵּא בְּאֹהֶל, אַף תִּקְרוֹבֶת עֲבוֹדָה זָרָה מְטַמְּאָה בְּאֹהֶל.
Como se enseña en una baraita que Rabí Yehuda ben Beteira dice: ¿De dónde se deriva, con respecto a una ofrenda idólatra, que transmite impureza en una tienda? Se deriva de un versículo, como está dicho: “Se apegaron a Baal-Peor y comieron los sacrificios de los muertos” (Salmos 106:28). Así como un cadáver transmite impureza en una tienda, también una ofrenda idólatra transmite impureza en una tienda.
מַתְנִי׳ הַשּׁוֹחֵט בַּלַּיְלָה, וְכֵן הַסּוֹמֵא שֶׁשָּׁחַט – שְׁחִיטָתוֹ כְּשֵׁרָה.
MISHNÁ: En el caso de quien degüella un animal de noche, y asimismo en el caso de una persona ciega que degüella un animal, su degüello es válido.
גְּמָ׳ הַשּׁוֹחֵט דִּיעֲבַד – אִין, לְכַתְּחִלָּה – לָא. וּרְמִינְהִי: לְעוֹלָם שׁוֹחֲטִין, בֵּין בַּיּוֹם וּבֵין בַּלַּיְלָה, בֵּין בְּרֹאשׁ הַגָּג בֵּין בְּרֹאשׁ הַסְּפִינָה!
GUEMARÁ: La Guemará infiere de la formulación de la mishná: Uno que degüella, y no: Se puede degollar, que con respecto al degüello de quien degüella por la noche, a posteriori, sí, es válido, pero ab initio, no se puede hacerlo. La Guemará plantea una contradicción a partir de una baraita (Tosefta 1:4): Siempre se puede degollar, tanto durante el día como por la noche, tanto en la azotea como sobre un barco, lo que indica que el degüello por la noche está permitido ab initio.
אָמַר רַב פָּפָּא: בְּשֶׁאֲבוּקָה כְּנֶגְדּוֹ. אָמַר רַב אָשֵׁי: דַּיְקָא נָמֵי, דְּקָתָנֵי הָתָם דּוּמְיָא דְּיוֹם, וְהָכָא דּוּמְיָא דְּסוֹמֵא, שְׁמַע מִינַּהּ.
Rav Pappa dijo: El tanna de la baraita se refiere a un caso en el que hay una antorcha enfrente del matarife; por lo tanto, está permitido a priori. Rav Ashi dijo: El lenguaje de la baraita también es preciso, ya que el sacrificio nocturno se enseña allí en la baraita de manera similar al sacrificio durante el día, basándose en la yuxtaposición: Tanto de día como de noche. Y aquí el sacrificio nocturno se enseña de manera similar al sacrificio realizado por un ciego, sin luz, basándose en la yuxtaposición: El que sacrifica de noche, y asimismo el ciego que sacrifica. Por lo tanto, el sacrificio es válido solo a posteriori. La Guemará concluye: Aprende de ello.