Drashot AI Logo
לֹא תֹאכַל הַנֶּפֶשׁ עִם הַבָּשָׂר״. רַבִּי יְהוּדָה וְרַבִּי אֶלְעָזָר סָבְרִי: כֹּל שֶׁאַתָּה מְצוֶּּוה עַל דָּמוֹ אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו, וְהָנֵי טְמֵאִין נָמֵי, הוֹאִיל וְאַתָּה מְצוֶּּוה עַל דָּמָן אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָין.
y no comerás la vida con la carne” (Deuteronomio 12:23). Rabí Yehuda y Rabí Elazar sostienen que con respecto a cualquier animal cuya sangre se te ordena no comer, se te ordena también con respecto a sus miembros, es decir, tienes prohibido comer sus miembros que fueron separados mientras aún estaba vivo. En consecuencia, con respecto a estas especies no kosher también, puesto que se te ordena no comer su sangre, se te ordena también con respecto a sus miembros.
וְרַבָּנַן סָבְרִי: ״לֹא תֹאכַל הַנֶּפֶשׁ עִם הַבָּשָׂר״, אֶלָּא בָּשָׂר לְחוֹדֵיהּ, כֹּל שֶׁבְּשָׂרוֹ מוּתָּר – אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו, וְכֹל שֶׁאֵין בְּשָׂרוֹ מוּתָּר – אִי אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו.
Y los Rabinos sostienen que el versículo indica: “Y no comerás la vida con la carne” (Deuteronomio 12:23), sino más bien comerás solo la carne, es decir, cuando el animal ya no esté vivo. En consecuencia, con respecto a cualquier animal cuya carne está permitida cuando es sacrificado, se os ordena con respecto a sus miembros, es decir, se os prohíbe comer sus miembros que fueron cercenados mientras aún estaba vivo. Pero, con respecto a cualquier animal cuya carne no está permitida cuando es sacrificado, no se os ordena con respecto a sus miembros, es decir, la prohibición de comer miembros que fueron cercenados mientras aún estaba vivo no se aplica.
וְרַבִּי יְהוּדָה, לְמָה לֵיהּ קְרָא? לֵיתֵי אִיסּוּר אֵבֶר לֵיחוּל עַל אִיסּוּר טוּמְאָה, שֶׁכֵּן אִיסּוּרוֹ נוֹהֵג בִּבְנֵי נֹחַ!
La Guemará pregunta: Pero, según Rabí Yehuda, quien sostiene que una prohibición entra en vigor sobre una prohibición ya existente y menos estricta, ¿por qué él necesita derivar esto de un versículo? Que la prohibición de comer un miembro de un animal vivo venga y recaiga sobre la prohibición de comer carne de un animal no kosher, ya que es más estricta puesto que su prohibición se aplica también a los descendientes de Noé, es decir, a los gentiles.
אִין הָכִי נָמֵי, וְכִי אִיצְטְרִיךְ קְרָא לְרַבִּי אֶלְעָזָר.
La Guemará responde: Sí, efectivamente es así. Rabí Yehuda no necesita derivar esta halajá de un versículo, y el versículo fue necesario solo según la opinión de Rabí Elazar, quien sostiene que una prohibición no entra en vigor donde ya existe una prohibición, incluso si la segunda prohibición es más estricta.
תַּנְיָא נָמֵי הָכִי: אֵבֶר מִן הַחַי נוֹהֵג בִּבְהֵמָה חַיָּה וָעוֹף, בֵּין טְמֵאָה בֵּין טְהוֹרָה, שֶׁנֶּאֱמַר ״רַק חֲזַק לְבִלְתִּי אֲכֹל הַדָּם״.
Este hecho de que es el Rabino Elazar quien deriva esta halakha del versículo, a diferencia del Rabino Yehuda, también se enseña en una baraita: La prohibición de comer un miembro de un animal vivo se aplica con respecto a un miembro de un animal domesticado, un animal no domesticado o un ave, y ya sea que sea de una especie no kosher o de una especie kosher, como está dicho: “Solamente mantente firme en no comer la sangre, porque la sangre es la vida; y no comerás la vida con la carne” (Deuteronomio 12:23).
כֹּל שֶׁאַתָּה מְצוֶּּוה עַל דָּמוֹ – אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו, וְכֹל שֶׁאִי אַתָּה מְצוֶּּוה עַל דָּמוֹ – אִי אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו, דִּבְרֵי רַבִּי אֶלְעָזָר.
Este versículo indica que con respecto a cualquier especie cuya sangre se te ordenó no comer, también se te ordenó con respecto a sus miembros, es decir, tienes prohibido comer sus miembros que fueron separados mientras aún estaba viva. Y cualquier especie sobre cuya sangre no se te ordenó, es decir, con respecto a la cual no se aplica la prohibición de comer sangre, no se te ordenó con respecto a sus miembros. Dado que la prohibición de comer sangre se aplica incluso con respecto a especies no kosher, la prohibición de comer miembros separados de un animal vivo también se aplica; esta es la declaración de Rabbi Elazar.
וַחֲכָמִים אוֹמְרִים: אֵינוֹ נוֹהֵג אֶלָּא בִּטְהוֹרִין, שֶׁנֶּאֱמַר ״לֹא תֹאכַל הַנֶּפֶשׁ עִם הַבָּשָׂר״, אֶלָּא בָּשָׂר לְחוֹדֵיהּ, כֹּל שֶׁבְּשָׂרוֹ מוּתָּר – אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו, וְכֹל שֶׁאֵין בְּשָׂרוֹ מוּתָּר – אֵין אַתָּה מְצוֶּּוה עַל אֵבָרָיו.
Y los Rabinos dicen: La prohibición de comer un miembro de un animal vivo se aplica solo a especies kosher, como está dicho en el versículo: “Y no comerás la vida con la carne” (Deuteronomio 12:23), sino más bien comerás solo la carne, es decir, cuando el animal ya no esté vivo. En consecuencia, con respecto a cualquier animal cuya carne está permitida cuando es sacrificado, se te ordena con respecto a sus miembros, es decir, se te prohíbe comer sus miembros que fueron separados mientras aún estaba vivo. Pero con respecto a cualquier animal cuya carne no está permitida cuando es sacrificado, no se te ordena con respecto a sus miembros, es decir, la prohibición de comer miembros que fueron separados mientras aún estaba vivo no se aplica.
רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר: אֵינוֹ נוֹהֵג אֶלָּא בִּבְהֵמָה טְהוֹרָה בִּלְבַד.
Rabí Meir dice que la prohibición de comer un miembro de un animal vivo se aplica solo con respecto a una especie kosher de animal domesticado, pero no con respecto a animales salvajes o aves, incluso si son kosher.
(סִימָן: שְׁמוּאֵל, שֵׁילָא, שִׁימִי).
La Guemará ofrece una mnemotecnia para las diferentes opiniones con respecto al nombre de uno de los Sabios citados en la próxima discusión: Shmuel, Sheila, Shimi.
אָמַר רַבָּה בַּר שְׁמוּאֵל אָמַר רַב חִסְדָּא, וְאִיתֵּימָא רַב יוֹסֵף, וְאָמְרִי לַהּ אָמַר רַבָּה בַּר שֵׁילָא אָמַר רַב חִסְדָּא, וְאִיתֵּימָא רַב יוֹסֵף, וְאָמְרִי לַהּ רַבָּה בַּר שִׁימִי אָמַר רַב חִסְדָּא, וְאִיתֵּימָא רַב יוֹסֵף: מַאי טַעְמָא דְּרַבִּי מֵאִיר?
Rabba bar Shmuel dijo que Rav Ḥisda dijo, y algunos dicen que fue Rav Yosef quien dijo la siguiente declaración. Y algunos dicen que las atribuciones son las siguientes: Rabba bar Sheila dijo que Rav Ḥisda dijo, y algunos dicen que fue Rav Yosef quien dijo; y algunos dicen que las atribuciones son las siguientes: Rabba bar Shimi dijo que Rav Ḥisda dijo, y algunos dicen que fue Rav Yosef quien dijo: ¿Cuál es la razón de la opinión de Rabbi Meir de que la prohibición de comer un miembro de un animal vivo se aplica solo con respecto a una especie kosher de animal domesticado?
אָמַר קְרָא ״וְזָבַחְתָּ מִבְּקָרְךָ וּמִצֹּאנְךָ״.
Es que el versículo declara: “Entonces sacrificarás de tu ganado y de tus ovejas” (Deuteronomio 12:21). A este versículo le sigue de cerca el versículo que sirve como fuente de la prohibición de comer un miembro cercenado de un animal vivo (Deuteronomio 12:23), lo que indica que la prohibición se aplica solo a animales domésticos kosher.
אָמַר רַב גִּידֵּל, אָמַר רַב: מַחְלוֹקֶת בְּיִשְׂרָאֵל, אֲבָל בְּבֶן נֹחַ – דִּבְרֵי הַכֹּל מוּזְהָר עַל הַטְּמֵאִין כַּטְּהוֹרִין.
Rav Giddel dice que Rav dice: La disputa entre los Rabinos y Rabí Yehuda y Rabí Eliezer acerca de si la prohibición de comer un miembro cercenado de un animal vivo se aplica también a especies no kosher es solo con respecto a los judíos. Pero con respecto a los descendientes de Noé, es decir, los gentiles, todos están de acuerdo en que tienen prohibido comer un miembro de una especie animal viva no kosher, exactamente igual que tienen prohibido comer un miembro de una especie animal viva kosher.
תַּנְיָא נָמֵי הָכִי: אֵבֶר מִן הַחַי – בֶּן נֹחַ מוּזְהָר עָלָיו עַל הַטְּמֵאִים כַּטְּהוֹרִים, וְיִשְׂרָאֵל אֵינוֹ מוּזְהָר אֶלָּא עַל הַטְּהוֹרִין בִּלְבַד.
La Guemará comenta que esto también se enseña en una baraita: a un descendiente de Noé le está prohibido comer un miembro de un animal vivo de especies no kosher, exactamente igual que de especies kosher. Pero a un judío le está prohibido comer un miembro de un animal vivo de especies kosher solamente.
אִיכָּא דְּאָמְרִי ״טְהוֹרָה״, וְרַבִּי מֵאִיר. אִיכָּא דְּאָמְרִי ״טְהוֹרִים״, וְרַבָּנַן.
Hay quienes dicen que la redacción correcta de la baraita es que a un judío le está prohibido comer un miembro de una especie kosher viva, en singular, y ello está de acuerdo con la opinión de Rabí Meir, quien sostiene que la prohibición se limita a los animales domésticos kosher. Y hay quienes dicen que la redacción correcta de la baraita es que a un judío le está prohibido comer un miembro de especies kosher vivas, en plural, y ello está de acuerdo con la opinión de los Rabinos, quienes sostienen que la prohibición también se aplica a un miembro de un ave viva o de un animal salvaje vivo de especie kosher.
אָמַר רַב שֵׁיזְבִי: אַף אֲנַן נָמֵי תְּנֵינָא, אָכַל אֵבֶר מִן הַחַי מִמֶּנָּה אֵינוֹ סוֹפֵג אַרְבָּעִים, וְאֵין שְׁחִיטָה מְטַהַרְתָּהּ.
Rav Sheizvi dijo: Aprendemos en la mishná también que a un gentil le está prohibido comer un miembro de un ser vivo incluso con respecto a especies no kosher (Teharot 1:3): Si alguien comió un miembro cercenado de un ser vivo de un ave no kosher, no incurre en cuarenta azotes, y el sacrificio ritual no lo purifica, es decir, no hace que llegue a estar permitido para el consumo.
בְּמַאי? אִילֵימָא בְּיִשְׂרָאֵל – פְּשִׁיטָא דְּאֵין שְׁחִיטָה מְטַהַרְתָּהּ! אֶלָּא לָאו בִּבְנֵי נֹחַ, מִכְּלָל דְּאָסוּר.
Rav Sheizvi aclara: ¿Con respecto a qué caso dicta la mishná esta resolución? Si decimos que se refiere a un judío que comió el miembro, es obvio que el sacrificio ritual no lo purifica, porque es una especie no kosher y no puede hacerse kosher. Más bien, ¿no se refiere a los descendientes de Noé y enseña que incluso después de que el ave es sacrificada ritualmente, el miembro cercenado mientras estaba viva sigue estando prohibido? Por inferencia, queda claro de la mishná que está prohibido para un gentil comer un miembro cercenado de un ser vivo incluso de una especie no kosher.
רַבִּי מָנִי בַּר פַּטִּישׁ רָמֵי רֵישָׁא אַסֵּיפָא, וּמְשַׁנֵּי: רֵישָׁא בְּיִשְׂרָאֵל, וְסֵיפָא בְּבֶן נֹחַ.
Rabí Mani bar Pattish plantea una contradicción entre la primera cláusula de esa mishná, que establece que no se reciben azotes por comer un miembro separado de un ave no kosher viva, y la cláusula final de la mishná, que establece que un miembro separado de un ave no kosher viva permanece prohibido después de que el ave es sacrificada. La primera cláusula indica que la prohibición de comer un miembro separado de una criatura viva se aplica solo a las especies kosher, mientras que la cláusula final indica que también se aplica a las especies no kosher. Y él responde a esta contradicción explicando que la primera cláusula se refiere a un judío, y la cláusula final se refiere a un descendiente de Noé.
אָמַר רַב: אֵבֶר מִן הַחַי צָרִיךְ כְּזַיִת, מַאי טַעְמָא? אֲכִילָה כְּתִיבָה בֵּיהּ.
§ La Guemará continúa analizando la prohibición de comer un miembro cercenado de una criatura viva. Rav dice: Un miembro cercenado de un animal vivo requiere el volumen de una aceituna para hacer a quien lo come responsable de recibir azotes. ¿Cuál es la razón de esto? Se debe a que el término: comer, está escrito con respecto a la prohibición de un miembro cercenado de un animal vivo, y la definición de comer es el consumo de al menos el volumen de una aceituna.
מֵתִיב רַב עַמְרָם: אָכַל אֵבֶר מִן הַחַי מִמֶּנָּה – אֵינוֹ סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים, וְאֵין שְׁחִיטָה מְטַהַרְתָּהּ. וְאִי סָלְקָא דַעְתָּךְ בָּעֵינַן כְּזַיִת – תִּיפּוֹק לֵיהּ דְּקָאָכֵל כְּזַיִת.
Rav Amram plantea una objeción a partir de la mishná citada arriba (Teharot 1:3): Si alguien comió un miembro separado de un ser vivo de un ave no kosher, no incurre en los cuarenta azotes, y el sacrificio ritual no lo purifica, es decir, no hace que llegue a estar permitido. Pero si se te ocurre que requerimos un volumen de aceituna para que alguien reciba azotes por comer un miembro separado de un ser vivo, esa mishná debe estar refiriéndose a tal caso; por lo tanto, debería resultar que es pasible de azotes porque comió un volumen de aceituna de un ave no kosher.
כִּדְאָמַר רַב נַחְמָן, בְּמַשֶּׁהוּ בָּשָׂר גִּידִין וַעֲצָמוֹת, הָכָא נָמֵי בְּמַשֶּׁהוּ בָּשָׂר גִּידִין וַעֲצָמוֹת.
La Guemará responde: Esto puede explicarse como dijo Rav Naḥman con respecto a otro asunto, que se refiere a un caso de comer una pequeña cantidad de carne junto con tendones y huesos, y el volumen total es de un tamaño de aceituna. Aquí también, la mishná se refiere a un caso de comer una pequeña cantidad de carne junto con tendones y huesos.
תָּא שְׁמַע, דְּאָמַר רַב:
La Guemará plantea otra objeción a la afirmación de Rav de que uno recibe latigazos por comer un miembro separado de un animal vivo solo si come un volumen de aceituna: Ven y escucha una prueba al respecto, como dijo Rav:

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria