Drashot AI Logo
וְהָתַנְיָא: רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יְהוּדָה אוֹמֵר מִשּׁוּם רַבִּי שִׁמְעוֹן: מְחוּסַּר זְמַן נִכְנָס לַדִּיר לְהִתְעַשֵּׂר, וַהֲרֵי הֵן כִּבְכוֹר — מָה בְּכוֹר קָדוֹשׁ לִפְנֵי זְמַנּוֹ וְקָרֵב לְאַחַר זְמַנּוֹ, אַף מְחוּסַּר זְמַן קָדוֹשׁ לִפְנֵי זְמַנּוֹ וְקָרֵב לְאַחַר זְמַנּוֹ.
La Guemará añade: Y de hecho se enseña en una baraita que Rabí Shimon ben Yehuda dice en nombre de Rabí Shimon: Un animal cuyo tiempo aún no ha llegado entra en el redil para ser diezmado. Y estos animales son como un primogénito: Así como un primogénito es consagrado antes de su tiempo y es sacrificado después de su tiempo, así también, un animal cuyo tiempo aún no ha llegado es consagrado antes de su tiempo y sacrificado después de su tiempo.
וְאַדְּיָלֵיף מִבְּכוֹר, נֵילַיף מִקֳּדָשִׁים? מִסְתַּבְּרָא מִבְּכוֹר הֲוָה לֵיהּ לְמֵילַף, שֶׁכֵּן: גּוֹאֵל, מוּם, תְּמוּרַת, אֲכִילָה.
La Guemará plantea una dificultad: Pero, en lugar de derivar la halakha de los animales diezmados del primogénito, que se derive de los animales sacrificiales, que no pueden ser consagrados antes de que llegue su tiempo. La Guemará responde que es razonable afirmar que sería apropiado derivar la halakha de los animales diezmados del primogénito, ya que tienen en común los siguientes cuatro aspectos: Primero, a diferencia de los animales sacrificiales, no se puede redimir a un primogénito o a un animal diezmado incluso si desarrolla un defecto. Segundo, un defecto no impide que sean investidos de santidad. Tercero, un animal que fue hecho sustituto de un primogénito o de un animal diezmado no es sacrificado. Finalmente, son consumidos sin haber sido redimidos, mientras que los demás animales sacrificiales primero deben ser redimidos.
אַדְּרַבָּה, מִקֳּדָשִׁים הֲוָה לֵיהּ לְמֵילַף, שֶׁכֵּן זָכָר, קָדוֹשׁ, בְּמַתָּנוֹת, פָּשׁוּט. אֶלָּא רַבִּי שִׁמְעוֹן ״הַעֲבָרָה״ ״הַעֲבָרָה״ גְּמִיר.
La Guemará responde: Por el contrario, sería apropiado derivar la halakha de los animales diezmados de los animales sacrificiales, ya que tienen lo siguiente en común: Primero, a diferencia de los primogénitos, tanto los animales diezmados como los consagrados no se limitan a los machos. Segundo, ambos son santificados por acción humana en lugar de estar intrínsecamente consagrados. Además, no están incluidos entre los dones para el sacerdote. Por último, ambos comienzan la vida como animales comunes en lugar de como animales con el estatus único de haber nacido primero. La Guemará acepta esta objeción: Más bien, Rabí Shimon deriva la halakha de una analogía verbal entre el término: “Harás pasar” (Éxodo 13:12), escrito con respecto al primogénito, y el término: “Todo lo que pasa bajo la vara” (Levítico 27:32), dicho con respecto a los animales diezmados.
הֵיכִי דָּמֵי טִינּוּף? אָמַר רָבָא, כִּדְאָמְרִי רָעֲוָתָא: דְּצָלְתָּא אֲצַר חֵיוְתָא. וּשְׁמוּאֵל אָמַר: בַּעְבּוּעֵי דִּדְמָא. וְצָרִיךְ לְהַרְאוֹתוֹ לְחָכָם. חָכָם מְנָא יָדַע? אָמַר רַב פָּפָּא: רוֹעֶה חָכָם.
§ La mishna enseña que una secreción turbia es evidencia de una cría y exime a cualquier cría futura de ser contada como primogénita. La Guemará pregunta: ¿Qué se considera una secreción turbia que exime a las crías futuras del estatus de primogénito? Rava dice: Como dicen los pastores: una secreción turbia [detzalta] del útero es una señal de un feto que el animal suprimió en su vientre. Y Shmuel dice: Son burbujas de sangre. La Guemará añade: Y se debe mostrar la secreción a un sabio [ḥakham] para determinar su estatus. La Guemará pregunta: ¿Un sabio? ¿Cómo sabría él determinar su naturaleza? Rav Pappa dice: La referencia es a un pastor sabio [ḥakham], que está familiarizado con los diferentes tipos de secreción que un animal puede producir.
אָמַר רַב חִסְדָּא: הֲרֵי אָמְרוּ יְצִירַת הַוָּולָד בָּאִשָּׁה אַרְבָּעִים יוֹם. בָּעֵי רַב חִסְדָּא: בִּבְהֵמָה בְּכַמָּה? אֲמַר לֵיהּ רַב פָּפָּא לְאַבָּיֵי: לָאו הַיְינוּ דִּזְעֵירִי, דְּאָמַר זְעֵירִי: אֵין טִינּוּף פָּחוֹת מִשְּׁלֹשִׁים יוֹם? הַהוּא לְקַבֵּל אִיתְּמַר.
Rav Ḥisda dice: Dijeron que la formación de un feto en una mujer toma cuarenta días. Rav Ḥisda por lo tanto pregunta: En un animal, ¿cuántos días tarda en formarse el feto? Rav Pappa le dijo a Abaye: ¿No está esta cuestión resuelta por aquello que dijo Ze’eiri, pues Ze’eiri dijo: Una secreción turbia ocurre no menos de treinta días después de la concepción? La Guemará explica: No; eso fue dicho con respecto a los treinta días posteriores a la expulsión de una secreción turbia, durante los cuales una hembra no muestra receptividad hacia un macho y no queda embarazada. La Guemará deja sin resolver la indagación de Rav Ḥisda.
מָצִינוּ לוֹקֵחַ מִגּוֹי, לוֹקֵחַ מִיִּשְׂרָאֵל מַאי? אָמַר רַב: בְּכוֹר וַדַּאי, דְּאִם אִיתָא דְּבִכְּרָה — אִישְׁתַּבּוֹחֵי הֲוָה מִישְׁתַּבַּח לֵיהּ.
§ Encontramos que la mishná analiza la halajá de quien compra un animal de un gentil. La Guemará pregunta: ¿Cuál es la halajá con respecto a quien compra un animal de un judío y se desconoce si el animal ya había parido anteriormente? Rav dice: Su cría es un primogénito definitivo, pues si fuera así que ya hubiera anteriormente dado a luz un primogénito, el dueño se habría jactado ante el comprador del hecho de que no tendría que dar su cría a un sacerdote.
וּשְׁמוּאֵל אָמַר: בְּכוֹר סָפֵק, סָבַר לִשְׁחִיטָה קָא בָעֵי לֵיהּ. וְרַבִּי יוֹחָנָן אָמַר: חוּלִּין וַדָּאִין, מַאי טַעְמָא? אִם אִיתָא דְּלֹא בִּכְּרָה, כֵּיוָן דְּאִיכָּא אִיסּוּרָא, אוֹדוֹעֵי הֲוָה מוֹדַע לֵיהּ.
Y Shmuel dice: El estatus de primogénito de su cría es incierto, pues incluso si ya había dado a luz anteriormente, el vendedor piensa que el comprador la quiere para el sacrificio, y por lo tanto no se molesta en informarle sobre su estatus. Y el rabino Yoḥanan dice: Su cría es ciertamente un animal no sagrado. ¿Cuál es la razón? Si fuera que no había dado a luz anteriormente, dado que hay una prohibición involucrada, se puede suponer que el vendedor habría informado al comprador sobre el estatus del animal.
תַּנְיָא כְּוָותֵיהּ דְּרַבִּי יוֹחָנָן, דְּאָמַר חוּלִּין: אִם לֹא הוֹדִיעוֹ — הוֹלֵךְ וְשׁוֹחֵט וְאֵינוֹ נִמְנָע. לֵימָא תֶּיהְוֵי תְּיוּבְתָּא דְּרַב וּשְׁמוּאֵל? הָתָם בְּמוֹכֵר תַּלְיָא מִילְּתָא, הָכָא בְּלוֹקֵחַ תַּלְיָא מִילְּתָא.
La Guemará señala: Se enseña en una baraitade acuerdo con la opinión de Rabí Yoḥanan, quien dice que la cría es no sagrada: Con respecto a la prohibición de sacrificar una madre y su cría en el mismo día, si el vendedor no informó al comprador que la madre o la cría del animal que está comprando fue vendida más temprano ese mismo día, el comprador puede ir y sacrificar el animal y él no necesita abstenerse de hacerlo. ¿Diremos que estabaraita es una refutación concluyente de las opiniones de Rav y Shmuel? La Guemará rechaza esta sugerencia: Allí, con respecto al sacrificio de una madre y su cría, el asunto depende del vendedor, ya que es su responsabilidad notificar al comprador. Aquí, en el caso de un primogénito, el asunto depende del comprador, y es su responsabilidad preguntar por el estatus del animal.
מַתְנִי׳ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן יַעֲקֹב אוֹמֵר: בְּהֵמָה גַּסָּה שֶׁשָּׁפְעָה חֲרָרַת דָּם, הֲרֵי זוֹ תִּקָּבֵר, וּפְטוּרָה מִן הַבְּכוֹרָה.
MISHNÁ:Rabí Eliezer ben Ya’akov dice: En el caso de un animal grande que expulsó una masa de sangre coagulada, esa masa debe ser enterrada. La razón es que quizá había allí un feto macho que fue consagrado como primogénito cuando emergió, y el animal queda exento de que cualquier futura cría suya sea considerada primogénita.
גְּמָ׳ תָּנֵי רַבִּי חִיָּיא: אֵינָהּ מְטַמְּאָה לֹא בְּמַגָּע וְלֹא בְּמַשָּׂא. וּמֵאַחַר דְּאֵינָהּ מְטַמְּאָה לֹא בְּמַגָּע וְלֹא בְּמַשָּׂא, אַמַּאי תִּקָּבֵר?
GEMARA:Rabí Ḥiyya enseña: Esa masa de sangre coagulada no transmite impureza ritual, ni por contacto físico ni por llevarla. La Guemará pregunta: Pero si no transmite impureza, ni por contacto ni por llevarla, lo que indica que no se considera un feto, ¿por qué debe ser enterrada?

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria