Drashot AI Logo
הַאי קָרוֹב לְשָׂכָר וְרָחוֹק לְהֶפְסֵד הוּא. אֲמַר לֵיהּ כֵּיוָן דִּמְקַבֵּל עֲלֵיהּ זוֹלָא, קָרוֹב לָזֶה וְלָזֶה הוּא.
Esta transacción está cerca de una ganancia y lejos de una pérdida para el vendedor, ya que acepta sobre sí el riesgo de que el vino se agrie. Un arreglo de este tipo constituye interés según la ley rabínica. Abaye le dijo: Puesto que el comprador acepta sobre sí la pérdida potencial si el precio se deprecia, se considera una transacción que está cerca de esto y aquello, ya que existe la posibilidad tanto de ganancia como de pérdida. Por lo tanto, la transacción está permitida.
מַתְנִי׳: הַמַּלְוֶה אֶת חֲבֵירוֹ לֹא יָדוּר בַּחֲצֵרוֹ חִנָּם, וְלֹא יִשְׂכּוֹר מִמֶּנּוּ בְּפָחוֹת – מִפְּנֵי שֶׁהוּא רִבִּית.
MISHNÁ:Quien presta a otro dinero no puede residir en el patio del prestatario gratis, ni puede alquilar de él una vivienda por menos de la tarifa corriente, porque esto es interés. El beneficio que recibe al vivir en la propiedad del prestatario constituye el equivalente a un pago adicional como interés sobre el préstamo.
גְּמָ׳ אָמַר רַב יוֹסֵף בַּר מִנְיוֹמֵי אָמַר רַב נַחְמָן: אַף עַל פִּי שֶׁאָמְרוּ הַדָּר בַּחֲצַר חֲבֵירוֹ שֶׁלֹּא מִדַּעְתּוֹ – אֵינוֹ צָרִיךְ לְהַעֲלוֹת לוֹ שָׂכָר. הִלְוָהוּ וְדָר בַּחֲצֵירוֹ – צָרִיךְ לְהַעֲלוֹת לוֹ שָׂכָר. מַאי קָא מַשְׁמַע לַן? תְּנֵינָא: הַמַּלְוֶה אֶת חֲבֵירוֹ לֹא יָדוּר בַּחֲצֵירוֹ חִנָּם, וְלֹא יִשְׂכּוֹר מִמֶּנּוּ בְּפָחוֹת, מִפְּנֵי שֶׁהוּא רִבִּית!
GUEMARÁ:Rav Yosef bar Minyumi dice que Rav Naḥman dice: Aunque los Sabios dijeron que quien reside en el patio de otro sin su conocimiento no tiene que pagarle alquiler si el dueño del patio no sufre ninguna pérdida por el arreglo, sin embargo, si él prestó dinero al dueño de un patio y luego reside en su patio, el prestamista debe pagarle alquiler. La Guemará plantea una pregunta: ¿Qué nos enseña Rav Naḥman con esta declaración? Aprendemos esto explícitamente en la mishná: Quien presta dinero a otro no puede residir en el patio del prestatario gratis, ni puede alquilar de él una vivienda por menos de la tarifa corriente, porque esto es interés.
אִי מִמַּתְנִיתִין, הֲוָה אָמֵינָא: הָנֵי מִילֵּי בְּחָצֵר דְּקַיְימָא לְאַגְרָא, וְגַבְרָא דַּעֲבִיד לְמֵיגַר. אֲבָל חָצֵר דְּלָא קָיְימָא לְאַגְרָא, וְגַבְרָא דְּלָא עֲבִיד לְמֵיגַר – אֵימָא לָא, קָא מַשְׁמַע לַן.
La Guemará refuta esta afirmación: Si esta halakha se aprende solo de la mishná, yo diría que este asunto se aplica solo a una situación con un patio que está destinado a ser alquilado y un hombre que suele alquilar un lugar de residencia que de otro modo necesitaría encontrar para vivir. Pero, con respecto a un patio que no está destinado a ser alquilado y un hombre que no suele alquilar un lugar de residencia, ya que tiene otro lugar donde podría vivir, parece que el dueño del patio no ha perdido nada y el residente no ha ganado nada, por lo que podrías decir que no debería tener que pagar en absoluto. Rav Naḥman, por lo tanto, nos enseña que incluso en ese caso debe pagar alquiler para evitar la apariencia de interés.
אִיכָּא דְּאָמְרִי, אָמַר רַב יוֹסֵף בַּר מִנְיוֹמֵי אָמַר רַב נַחְמָן: אַף עַל פִּי שֶׁאָמְרוּ הַדָּר בַּחֲצַר חֲבֵירוֹ שֶׁלֹּא מִדַּעְתּוֹ – אֵינוֹ צָרִיךְ לְהַעֲלוֹת לוֹ שָׂכָר. ״הַלְוֵינִי וְדוּר בַּחֲצֵרִי״ – צָרִיךְ לְהַעֲלוֹת לוֹ שָׂכָר.
Hay quienes dicen una versión diferente de esta discusión: Rav Yosef bar Minyumi dice que Rav Naḥman dice: Aunque los Sabios dijeron que quien reside en el patio de otro sin su conocimiento no tiene que pagarle alquiler, si el dueño del patio le dice a otro: Préstame dinero y podrás residir en mi patio, el prestamista debe pagarle alquiler.
מַאן דְּאָמַר הִלְוָהוּ – כׇּל שֶׁכֵּן הַלְוֵינִי. וּמַאן דְּאָמַר הַלְוֵינִי – אֲבָל הִלְוָהוּ לָא. מַאי טַעְמָא – כֵּיוָן דְּמֵעִיקָּרָא לָאו אַדַּעְתָּא דְּהָכִי אוֹזְפֵיהּ – לֵית לַן בַּהּ.
La Guemará analiza la diferencia entre las dos versiones. Según quien dijo que el prestamista debe pagar alquiler al dueño del patio si le prestó dinero sin que el dueño del patio estipulara condición alguna, con mayor razón sostendría que el prestamista debe pagar alquiler al dueño del patio si el dueño del patio declaró explícitamente: Préstame dinero y puedes residir en mi patio, ya que esto indica una condición que obliga al prestatario a pagar intereses. Según quien dijo que el acuerdo está prohibido si dice: Préstame dinero y puedes residir en mi patio, está prohibido solo en tal caso. Pero si él simplemente le prestó dinero sin ninguna estipulación sobre el patio, no está prohibido. ¿Cuál es la razón del fallo más leniente? Dado que inicialmente no le prestó el dinero con esta intención, no tenemos problema con ello, ya que es posible que no haya conexión entre el préstamo y su residencia en el patio.
רַב יוֹסֵף בַּר חָמָא תָּקֵיף עַבְדֵי דְאִינָשֵׁי דְּמַסֵּיק בְּהוּ זוּזֵי, וְעָבֵיד בְּהוּ עֲבִידְתָּא. אֲמַר לֵיהּ רָבָא בְּרֵיהּ: מַאי טַעְמָא עָבֵיד מָר הָכִי? אֲמַר לֵיהּ: אֲנָא כְּרַב נַחְמָן סְבִירָא לִי, דְּאָמַר רַב נַחְמָן: עַבְדָּא, נְהוֹם כְּרֵיסֵיהּ לָא שָׁוֵי.
La Guemará relata: Rav Yosef bar Ḥama, el padre de Rava, tomaba a los esclavos de personas que le debían dinero, y los hacía trabajar contra la voluntad de sus dueños. Rava, hijo de Rav Yosef bar Ḥama, le dijo: ¿Cuál es la razón por la que el Maestro hace esto, es decir, toma y usa a estos esclavos? Rav Yosef bar Ḥama le dijo: Yo sostengo que la halakha está de acuerdo con la opinión de Rav Naḥman, pues Rav Naḥman dijo: Un esclavo no vale ni siquiera el pan que tiene en el estómago. Cuando los esclavos trabajan para mí y comen en mi casa, no estoy causando a los dueños ninguna pérdida monetaria.
אֲמַר לֵיהּ: אֵימוֹר דְּאָמַר רַב נַחְמָן כְּגוֹן דָּארוּ עַבְדֵּיהּ דִּמְרַקֵּיד בֵּי כוּבֵי, עַבְדֵי אַחֲרִינֵי מִי אָמַר? אֲמַר לֵיהּ: אֲנָא, כִּי הָא דְּרַב דָּנִיאֵל בַּר רַב קַטִּינָא אָמַר רַב סְבִירָא לִי. דְּאָמַר: הַתּוֹקֵף עַבְדּוֹ שֶׁל חֲבֵירוֹ וְעָשָׂה בּוֹ מְלָאכָה – פָּטוּר.
Rava le dijo: Diré que Rav Naḥman dijo esto con respecto a esclavos específicos, como su esclavo Dari, quien solo baila entre los barriles de vino [khuvei] y no realiza ningún trabajo. ¿Dijo él esto con respecto a otros esclavos? Todos los demás esclavos realizan trabajo, y su trabajo vale más que su manutención. Su padre le dijo: Yo sostengo que la halakha está de acuerdo con esta declaración dicha por Rav Daniel bar Rav Ketina, de que Rav dice, como él dice: Quien toma el esclavo de otro y lo pone a trabajar está exento de pagar al amo por el trabajo del esclavo,

Las traducciones generadas por IA pueden no ser completamente precisas.

Para comentarios o correcciones, contacta a drashot@drashot.ai.

Textos proporcionados por Sefaria