אִיתְּמַר: מַתְּנַת שְׁכִיב מְרַע שֶׁכָּתוּב בָּהּ קִנְיָן – בֵּי רַב מִשְּׁמֵיהּ דְּרַב אָמְרִי: אַרְכְּבֵיהּ אַתְּרֵי רִיכְשֵׁי. וּשְׁמוּאֵל אָמַר: לָא יָדַעְנָא מַאי אֵדוּן בַּהּ.
§ Se declaró que los amora’im discreparon con respecto a un documento relativo a la donación de una persona en su lecho de muerte en el que está escrito que también se realizó un acto de adquisición. En la casa de estudio de Rav dicen en nombre de Rav: La persona en su lecho de muerte hizo que el destinatario montara dos caballos, es decir, reforzó la validez de su donación de dos maneras diferentes. Y Shmuel dijo: No sé cómo debo dictaminar con respecto a esta donación, ya que puede no ser una donación válida.
בֵּי רַב מִשְּׁמֵיהּ דְּרַב אָמְרִי: אַרְכְּבֵיהּ אַתְּרֵי רִיכְשֵׁי – הֲרֵי הִיא כְּמַתְּנַת בָּרִיא, הֲרֵי הִיא כְּמַתְּנַת שְׁכִיב מְרַע; הֲרֵי הִיא כְּמַתְּנַת בָּרִיא – שֶׁאִם עָמַד אֵינוֹ חוֹזֵר, הֲרֵי הִיא כְּמַתְּנַת שְׁכִיב מְרַע – שֶׁאִם אָמַר הַלְוָאָתוֹ לִפְלוֹנִי, הַלְוָאָתוֹ לִפְלוֹנִי.
La Guemará explica: En la casa de estudio de Rav dicen en nombre de Rav que él hizo que lo montara sobre dos corceles. Por un lado, es como la donación de una persona sana, pero por otro lado, es como la donación de una persona en su lecho de muerte. Es como la donación de una persona sana, pues, si se recupera, no puede retractarse de la donación, porque se realizó un acto de adquisición. Es como la donación de una persona en su lecho de muerte, pues, si dijo que el préstamo que se le debe a él debe darse a fulano, el préstamo que se le debe a él es adquirido por fulano, mientras que una persona sana no puede transferir su derecho a cobrar una deuda excepto en presencia de las tres partes.
וּשְׁמוּאֵל אָמַר: לָא יָדַעְנָא מַאי אֵדוּן בַּהּ – שֶׁמָּא לֹא גָּמַר לְהַקְנוֹתוֹ אֶלָּא בִּשְׁטָר, וְאֵין שְׁטָר לְאַחַר מִיתָה.
Y Shmuel dijo: No sé cómo debo dictaminar con respecto a este regalo. Quizás el hecho de que se realizó un acto de adquisición indica que decidió transferírselo a él solo mediante una escritura. El regalo de una persona en su lecho de muerte surte efecto solo después de que muere, y una escritura no es efectiva si se entrega después de la muerte del propietario.
וּרְמִי דְּרַב אַדְּרַב, וְדִשְׁמוּאֵל אַדִּשְׁמוּאֵל – דִּשְׁלַח רָבִין מִשְּׁמֵיהּ דְּרַבִּי אֲבָהוּ: הֱווֹ יָדְעִי שֶׁשָּׁלַח רַבִּי אֶלְעָזָר לַגּוֹלָה מִשּׁוּם רַבֵּינוּ, שְׁכִיב מְרַע שֶׁאָמַר: ״כִּתְבוּ וּתְנוּ מָנֶה לִפְלוֹנִי״, וּמֵת – אֵין כּוֹתְבִין וְנוֹתְנִין; שֶׁמָּא לֹא גָּמַר לְהַקְנוֹתוֹ אֶלָּא בִּשְׁטָר, וְאֵין שְׁטָר לְאַחַר מִיתָה. וְאָמַר רַב יְהוּדָה אָמַר שְׁמוּאֵל, הִלְכְתָא: כּוֹתְבִין וְנוֹתְנִין.
La Guemará plantea una contradicción entre esta declaración de Rav y otra declaración de Rav, y entre esta declaración de Shmuel y otra declaración de Shmuel. Esto es como Ravin envió en nombre de Rabí Abbahu: Debes saber que Rabí Elazar envió una resolución a la Diáspora, es decir, a Babilonia, en nombre de nuestro maestro, Rav: Con respecto a una persona en su lecho de muerte que dice: Escriban una escritura y den con ella cien dinares a fulano, y él murió antes de que la escritura fuera redactada, no se escribe ni se entrega a esa persona. La razón de esto es que quizás decidió transferir el regalo a él solo con la escritura, y una escritura no es efectiva si se entrega después de la muerte del propietario. Y Rav Yehuda dice que Shmuel dice: La halakha es que la escritura se escribe y se entrega al destinatario.
קַשְׁיָא דְּרַב אַדְּרַב, קַשְׁיָא דִּשְׁמוּאֵל אַדִּשְׁמוּאֵל!
La Guemará concluye: La primera declaración de Rav es difícil, ya que aparentemente es contradicha por la otra declaración de Rav, y la primera declaración de Shmuel es difícil, ya que aparentemente es contradicha por la otra declaración de Shmuel.
דְּרַב אַדְּרַב לָא קַשְׁיָא – הָא דִּקְנוֹ מִינֵּיהּ, הָא דְּלָא קְנוֹ מִינֵּיהּ. דִּשְׁמוּאֵל אַדִּשְׁמוּאֵל לָא קַשְׁיָא – בִּמְיַפֶּה אֶת כֹּחוֹ.
La Guemará responde: La aparente contradicción entre la primera declaración de Rav y la otra declaración de Rav no es difícil. Esta declaración, de que el regalo es válido, se refiere a un caso en que el regalo fue adquirido de la persona en su lecho de muerte por medio de un acto de adquisición. Aquella otra declaración se refiere a un caso en que el regalo no fue adquirido de él por medio de un acto de adquisición, sino solo por instrucción verbal, y por lo tanto la escritura no se redacta después de su muerte. La aparente contradicción entre la primera declaración de Shmuel y la otra declaración de Shmuel no es difícil, ya que la declaración de Shmuel de que la escritura se redacta después de su muerte se refiere a un caso en que el donante claramente estaba reforzando el poder legal del destinatario al proporcionarle una escritura, y no estaba haciendo que el regalo dependiera de la entrega de una escritura.
יָתֵיב רַב נַחְמָן בַּר יִצְחָק אֲחוֹרֵיהּ דְּרָבָא, וְיָתֵיב רָבָא קַמֵּיהּ דְּרַב נַחְמָן קָא בָּעֵי מִינֵּיהּ – מִי אָמַר שְׁמוּאֵל: שֶׁמָּא לֹא גָּמַר לְהַקְנוֹתוֹ אֶלָּא בִּשְׁטָר, וְאֵין שְׁטָר לְאַחַר מִיתָה? וְהָא אָמַר רַב יְהוּדָה אָמַר שְׁמוּאֵל: שְׁכִיב מְרַע שֶׁכָּתַב כׇּל נְכָסָיו לַאֲחֵרִים, אַף עַל פִּי שֶׁקָּנוּ מִיָּדוֹ – עָמַד, חוֹזֵר;
Rav Naḥman bar Yitzḥak estaba sentado detrás de Rava, y Rava estaba sentado delante de Rav Naḥman, y Rava preguntó a Rav Naḥman: ¿Acaso Shmuel realmente dijo que quizás el hecho de que se realizó un acto de adquisición indica que la persona en su lecho de muerte decidió transferir la propiedad del regalo solo con la escritura, y por lo tanto el regalo es inválido, ya que una escritura no es efectiva si se entrega después de la muerte del propietario? ¿Pero no dice Rav Yehuda que Shmuel dice: Con respecto a una persona en su lecho de muerte que escribió una escritura otorgando todos sus bienes a otros, aunque ellos realizaron un acto de adquisición, si se recupera puede retractarse de su regalo?